Even leek het er op dat het wel een heel rustige avond zou blijven: 20.15 uur, de support act Bed Rugs zou beginnen, maar de zaal in Tivoli Oude Gracht was nog behoorlijk leeg. Ik vroeg me nog even af of het wel zo’n goed idee was geweest om het concert te verplaatsen van De Helling naar Oude Gracht.
Zodra Balthazar begint te spelen is het inmiddels druk, maar niet té druk. Blijkbaar vonden veel bezoekers het gewoon niet zo de moeite waard om drie kwartier eerder te komen dan nodig. En terecht, want al bij de eerste tonen speelt Balthazar hun voorgangers compleet weg.
Met dit super strakke optreden laten de bandleden vooral zien zeer professioneel te zijn en over oneindige muzikaliteit te beschikken. Geen eentonigheid, maar afwisselende sounds op precies het goede moment. Die verschillende sounds komen ook door de afwisseling in gebruik van (onder andere) zang, drum, gitaar, basgitaar en violen. Natuurlijk helpt ook de 4 stemmige zang daar aan mee.
Het meest indrukwekkende is nog altijd de timing van alles. Geen noot is verkeerd getimed. Alles is raak. De nummers worden zelfs veel strakker gespeeld dan op het album te horen is. De bandleden zijn of ongelofelijk goed op elkaar ingespeeld, of ze hebben tot op de seconde alles gepland. Ik vermoed vooral het eerste. Ongelofelijk. En dat vind ik niet alleen: sommige mensen staan zelfs met open mond te luisteren.
Ondanks het strakke optreden komt het optreden niet over als een verplicht nummer waarbij de nummers routinematig worden afgewerkt. In tegendeel, de bandleden hebben er zin in en leken volledig op te gaan in de muziek. Al twijfel ik wel nog steeds of die twee toegiften nu waren omdat ze het naar hun zin hadden, of omdat dat van te voren zo was afgesproken.
Kortom: geen concert voor de muziekliefhebber die houdt van spontaniteit en interactie met het publiek. Wel VERBLUFFEND GOED. Met hoofdletters. En nu ik thuis weer naar de cd luister, mis ik toch wel een beetje de kwaliteit van het concert.
