De Grote Zaal van de Melkweg werd donderdagavond langzaam gevuld met oude punkers. Maar niet alleen de oude rotten waren afgekomen op het concert van Public Image Ltd. (PiL), ook jongere fans. Public Image Ltd. wist hen naar Amsterdam te krijgen met hun tour ‘This Is Not The Last Tour’.
Public Image Ltd. begon op tijd met ‘Home’ van het album ‘Album’, dat alweer veertig jaar geleden uitkwam. John Lydon stond achter een lessenaar waarop hij zijn boek met teksten had neergelegd. Hij stond als een spreker op het toneel, alsof hij een lezing gaf aan het aanwezige publiek. Zanger John Lydon is natuurlijk ook bekend van zijn vroegere alter ego Johnny Rotten van de legendarische Sex Pistols.
Na dit eerste nummer werd duidelijk dat John Lydon nog steeds met regelmaat op het podium spuugt. Na het tweede nummer, ‘Know Now’, werd er een beker met nog een beetje bier op het podium gegooid. John Lydon zag degene die gooide en ging flink tekeer tegen hem. Hij zei tegen deze man dat hij de zaal moest verlaten en dat er geen plek was voor dit soort gedrag tijdens zijn optreden. Wat volgde, was een scheldkanonnade waarin oneindig vaak het woord “fuck” voorkwam.
Uiteindelijk volgde ‘World Destruction’, de samenwerking met Afrika Bambaataa’s band Time Zone. Daarna gaf John Lydon opnieuw uitleg over het eerdere incident van de avond. Hij vertelde verder dat hier allemaal vrienden waren en dat de ware vijand buiten stond.
De eerste klassieker, ‘This Is Not A Love Song’, kwam aan de beurt en het publiek, inmiddels bekomen van het bierincident, zong weer volop mee alsof er niets gebeurd was. Daarna volgde ‘Poptones’, met een zeer bijzondere baslijn, uitgevoerd door Scott Firth. Hij bleek vlak voor het begin van de tour een blessure aan zijn been te hebben opgelopen, maar besloot toch mee op tour te gaan. Zijn onderbeen zat in een brace en er stond een kruk klaar, zodat hij niet het gehele optreden hoefde te staan.
Het geluid van ‘Het Zwanenmeer’ klonk door de Melkweg tijdens ‘Death Disco’, gespeeld door gitarist Lu Edmonds, die met een nogal wild gestyled kapsel op het podium stond. Dit bekende deuntje zat verwerkt in het duistere nummer.
Toen ‘Flowers of Romance’ begon, vertelde John Lydon dat dit de vierde show in zes dagen was, “maar jullie zijn het waard”. Tijdens het gehele optreden stond naast de zang ook de mimiek centraal, waarmee hij van achter zijn lessenaar extra kracht gaf aan de teksten die hij zong.
Ondertussen zag hij wat jong publiek staan, dat hij toesprak met de woorden: “Luister niet naar anderen, maar naar deze opa, want ik ben een krijger en geef nooit op.” Dat vormde een mooie introductie voor ‘Warrior’. Als laatste stond ‘Open Up’ op de setlist, waarna John het publiek vertelde dat hij vanwege de antirookregels even een rookpauze van vier minuten ging nemen. Hij vroeg het aanwezige publiek of zij die minuten wilden wachten.
De toegift begon met ‘Public Image’, gevolgd door een lange versie van ‘Rise’, waarbij aan het einde de hele zaal “Anger Is An Energy” zong, tot groot plezier van John. De avond werd afgesloten met een ‘Annalisa – Attack – Chant’. De band werd nog voorgesteld door John Lydon en de outro die tijdens deze tour werd gebruikt, ‘The Marrow Song’, vormde het laatste muzikale moment van de avond. En terwijl het publiek “Oh What A Beauty” zong, verdween Public Image Ltd. voor een laatste keer van het podium.
Foto’s (c) Marcel van Oevelen
