Vrijdagavond stond de Britse Indie Rock band White Lies op het podium in een uitverkocht Poppodium 013 in Tilburg.
Het trio uit Londen, bestaande uit leadzanger en gitarist Harry McVeigh, bassist Charles Cave en drummer Jack Lawrence-Brown, brak eind jaren 2000 door met hun debuutalbum ‘To Lose My Life’, waar veel hits op staan. Waar zij donderdag nog hun grootste show sinds jaren speelden in de AFAS Live in Amsterdam, stonden zij nu in een iets intiemere setting, maar nog met even veel bombast. Het was tevens de laatste show van deze tour. Maar komende zomer komen zij nogmaals terug naar Nederland voor een show op Pinkpop.
De band trapte af met ‘All The Best’, een van de nieuwe nummers van het album ‘Night Light’, dat eind vorig jaar verscheen. Het nummer bouwde langzaam op en werkte goed als opener. Daarna volgde vrijwel meteen hun grootste hit en publieksfavoriet ‘Farewell to the Fairground’, waarmee de toon voor de rest van de avond direct gezet was.
Een nummer dat live nog altijd net zo groot klinkt als toen het uitkwam. Het publiek zong al meteen enthousiast en luid woord voor woord mee.
Wat opvalt bij White Lies is hoe strak alles staat. Geen overbodige praatjes, gewoon doorspelen. De dankbaarheid richting het publiek werd meerdere keren uitgesproken. De fanbase van White Lies blijft alsmaar groeien. De diepe stem van McVeigh vormt live het anker van de band maar instrumentaal staat het ook als een huis. De gitaarpartijen van Harry en Charles wisselen elkaar speels af en het is duidelijk dat de band nog altijd met veel plezier op het podium staat.
Op het podium stonden een aantal lichtgevende pilaren, wat het geheel net wat extra cachet gaf. Het oogt vrij clean, maar de lichtshow was sterk en vertalend.
Tegen het einde van de avond speelde de band nog een paar nummers van hun nieuwste album ‘Night Light’. In totaal kwamen er vijf nieuwe songs voorbij, vooral aan het begin en richting het einde van de set. Het middenstuk was vooral gereserveerd voor de grootste hits en bekendste nummers. Zo konden nummers als ‘Death’, ‘Big TV’ en ‘Tokyo’ uiteraard niet ontbreken. Het hoogtepunt van de avond was de uitvoering van ‘Time To Give’ waarbij het hele 013 volledig uit hun dak ging.
Het concert was geen ingewikkelde show, maar een setlist vol sterke songs, een strakke band en een zaal die alles meezingt. In een uitverkochte 013 werkte dat perfect. Soms is dat eigenlijk alles wat een concert nodig heeft.