De Ierse singer-songwriter Dermot Kennedy stond woensdagavond in een volle AFAS Live in Amsterdam. Het concert was onderdeel van zijn nieuwe tour ‘The Weight of the Woods’, dat ook de titel van zijn nieuwste album is. Het album verscheen begin april dit jaar en bedraagt 13 nummers, waarvan bijna allen deze avond voorbij kwamen. De nieuwe songs kregen een goede en afwisselende plek naast het bekende repertoire.
De afgelopen jaren groeide Kennedy uit tot een vaste naam in de hitlijsten met zijn mix van folk, pop en soul, gedragen door die herkenbare stem die moeiteloos schakelt tussen klein en intens. Zo bouwde hij een aardig repertoire op met onder andere hits als ‘Power Over Me’, ‘Giants’ en ‘Better Days’.
De avond werd rustig opgebouwd, met ‘Honest’ als opening hing de aandacht direct volledig op het podium. Het nieuwe werk kreeg meteen veel ruimte, maar voelde vanzelfsprekend tussen het oudere repertoire. Daardoor zat de flow van de avond er direct vanaf de eerste nummers goed in.
Waar de productie soms wat groter werd, bleef de focus vooral liggen op zijn stem en de manier waarop hij de songs bracht. Juist daarin zit live nog altijd zijn kracht.
Het podium was volledig ingericht in een sobere, natuurlijke setting, met een decor dat deed denken aan een donker boslandschap. Bomen, rotsen en gedempt licht gaven de show een ingetogen, filmische sfeer. De belichting speelde daarin een grote rol, met warme tinten die telkens door het decor heen braken en de sfeer van elk nummer mee vormden. Dat werkte ook zichtbaar in het publiek. De rustige momenten kregen net zoveel aandacht als de grotere meezingmomenten, waardoor de avond nergens echt inzakte.
Halverwege de set werd er vooraan het podium een kleine intieme setting gecreëerd, Kennedy en zijn band speelden daar een aantal intieme songs van het nieuwe album. Zo veranderde de zaal tijdens ‘The Weight of the Woods’ in een groenkleurige sterrenhemel.
Richting het einde van de avond veranderde de sfeer in de AFAS Live merkbaar. Waar Dermot Kennedy eerder op de avond regelmatig koos voor de kleinere en ingetogen momenten, kwam er in het laatste deel van de set steeds meer energie vrij in de zaal. Bij publieksfavorieten ‘Better Days’ en ‘Power Over Me’ zong vrijwel de hele zaal mee. De combinatie van Kennedy’s stem en het publiek dat elk refrein moeiteloos overnam, maakte dit toch wel een waardig einde.
Met ‘Funeral’ volgde een slot dat precies bij de avond paste. De opbouw van het nummer, van klein en gecontroleerd naar die grote uithalen. Daarmee kwam er een overtuigend einde aan een show waarin nieuwe nummers en bekend werk goed in balans bleven. Terwijl de lichten langzaam aangingen en de zaal leeg stroomde, bleef vooral dat gevoel hangen van een avond die muzikaal erg strak stond en waarbij Dermot Kennedy opnieuw liet zien waarom hij de afgelopen jaren zo’n groot live publiek heeft opgebouwd.
Foto’s (c) Jayno Berkhoudt
