Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    woensdag, februari 11
    Trending
    • The Black Keys naar AFAS Live
    • Ye naar Gelredome
    • Twee dichters, één stem: Het magische verhaal van De Poema’s
    • Victor Meijer – Bubblegum Psycho
    • The Black Crowes exclusief naar 013
    • KAYTRANADA naar Ziggo Dome
    • Heksen en koningen brengen een ode aan de metal in Heerlen
    • Labrinth – Cosmic Opera Act I
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Rusty Wright Band – Hangin’ At The DeVille Lounge
    CD Recensie

    Rusty Wright Band – Hangin’ At The DeVille Lounge

    By Eric Campfens30 oktober 2022

    Op de grens van blues en southern rock beweegt zich de muziek van de Rusty Wright Band. Dit oorspronkelijk uit Flint, Michigan afkomstige en nu in Florida woonachtige  viertal rond zanger/gitarist Rusty Wright brengt met ‘Hangin’ At The DeVille Lounge’ hun achtste album uit. Echtgenote Laurie LaCross staat haar man bij op tweede gitaar en zang en zij doet ook de PR rond de band.

    Het album begint begint met een half gesproken, half gezongen introductie van de DeVille Lounge. Gastheer Rusty Wright ontvangt de gasten en zorgt dat zij zich op hun gemak voelen voordat de muziek losbarst. Op het album staan twaalf nummers, die zich allemaal bewegen tussen stevige Detroit blues, vlotte Texas blues en boogie en southern rock. Gesteund door het fundament van een prima band brengt Wright zijn muziek op overtuigende en soms ook komische wijze.

    Soms horen we invloeden van Stevie Ray Vaughan, zoals in nummers als ‘Goin’ To NOLA’ en ‘No Turnin’ Back’. Het zijn stuk voor stuk prima opgebouwde nummers, afwisselend in tempo en stijl, zodat het hele album interessant blijft. Bijzondere vermelding verdienen m.i. de bluesballad ‘Devil In The Details’, het vlotte ‘House Of Spirits’ en het stevige rockende ‘Devil Music’, waarmee het album wordt afgesloten en dat pas begint nadat na het voorgaande nummer een minuut of twee stilte heeft geklonken. Prima plaat, een absolute aanrader. (8/10) (Sadson Music)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleConcerttip zondag 30 oktober: Gang Of Youths @ Doornroosje
    Next Article Een smaakvol schmierend Jazz Sabbath zet de feiten op een rijtje in TivoliVredenburg

    Related Posts

    Victor Meijer – Bubblegum Psycho

    Labrinth – Cosmic Opera Act I

    Album recensie overzicht: Big Big Train, Joe Bonamassa en meer

    Album recensie overzicht: Robin Berlijn, The Hara en meer

    Mika – Hyperlove

    Ari Lennox – Vacancy


    RSS Muzikantenbank
    • Gitarist zoekt hobbymatige band(leden)
    • De Sonsbeekband zoekt zangeres/zangeressen
    • Barosz zoekt gitarist (solo's / melodieen)
    • Keyboardspeler/ ster
    • Folk project zoekt cellist
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.