Iedere week komen er tientallen nieuwe albums binnen op de redactie van Maxazine. Veel te veel om ze allemaal te beluisteren, laat staan te recenseren. Iedere dag één recensie zorgt ervoor dat er te veel albums achterblijven. En dat is zonde. Daarom plaatsen we vandaag een overzicht van albums die op de redactie binnenkomen in korte recensies.
Eric Demuro – Simulacra
Weinig plekken die bijna direct tot de verbeelding spreken als Venetië. Zeg de naam van die stad en er dringen zich direct beelden op van de gondels die door de kanalen dobberen, aangedreven door handkracht en operettegezang. Een idyllisch beeld, dat tegenwoordig ruw wordt verstoord door massatoerisme dat per kolossaal cruiseschip de stad aandoet. Toch houden we vast aan het traditionele beeld dat we van de stad hebben. Bassist Eric Demuro komt uit Venetië en levert met zijn debuut ‘Simulacra’ een plaat af die zich eigenlijk uitstekend laat vergelijken met zijn geboortestad. Je hoort verfijning, waarbij alles draait om de sfeer. De nadruk in de zes composities ligt op de klankkleur en de zuiverheid van de toon, meer dan op melodie of virtuositeit. Maar de elektronica die Demuro veelvuldig gebruikt boven op zijn repeterende basloops werkt zo nu en dan als zo’n varend flatgebouw dat de kade dreigt te rammen: het meert soms volstrekt dissonant aan in de muziek. Tegelijkertijd zorgt dat ervoor dat de plaat niet ontzettend langdradig wordt. Nee, we zijn nog niet overtuigd. (Jeroen Mulder) (6/10) (Bastard Jazz Recordings)
Jayler – Voices Unheard
‘Voices Unheard’ is het debuutalbum van deze veelbelovende Britse rockband. Het album telt elf nummers waar de energie van afspat. Zanger James Bartholomew steelt de show met zijn hoge, krachtige en soulvolle stemgeluid. Binnenkort gaat Jayler op tour in het voorprogramma van Deep Purple, wat hun naamsbekendheid en reputatie alleen nog maar gaat vergroten. ‘Voices Unheard’ is een sterke blauwdruk van een band waar we in de toekomst waarschijnlijk nog veel van gaan horen. Enige puntje van kritiek is dat Jayler wel heel erg leunt op ‘swagger’ en bekende trucjes en te weinig vernieuwing brengt binnen het genre. Puntje om mee te nemen voor het tweede album. (Ad Keepers) (7/10) (Silver Lining Music)
Camille – Negen levens
Met ‘Negen levens’ levert Camille Dhont (Wevelgem, België, 2001) haar zesde studioalbum af, en het eerste sinds ‘Circus’ dat meteen op één belandde in de Ultratop. Opener ‘Pingpong’ zet de toon: een vrolijk popdeuntje met een hook die zich vastbijt, gericht op de tieners en niet op de volwassen consument, maar wel vakkundig in elkaar gezet. Achter de knoppen zit Léon Palmen, de man achter Donnies ‘Bon Gepakt’ en hits van S10 en Froukje, en dat hoor je aan de afwerking. Dit is een aanstekelijke zomerpop, een stuk minder vermoeiend dan het K3 dat op nog kleinere meisjes mikt. ‘Popcorn’ leunt richting de positieve vibe van Ose’s ‘Même Jeu’ dat een paar weken geleden hier op Maxazine première had. Kortom: een plaat die er altijd bij kan, zolang het maar geen begrafenis is. (Jan Vranken) (8/10) (CNR Records)
Duane Betts – Isle of Hope
Duane Betts, de zoon van Allman Brothers-gitaarlegende Dickey Betts, brengt met ‘Isle of Hope’ zijn meest gelaagde soloalbum tot nu toe uit. Waar zijn debuut ‘Wild & Precious Life’ uit 2023 de erfenis van zijn vader eerbiedigde, klinkt dit album als een artiest die zijn eigen stem heeft gevonden. De southern rock en americana-wortels zijn onmiskenbaar aanwezig, maar Betts voegt country-invloeden en meerstemmige harmonieeen toe die het geheel een rijkere textuur geven. De titeltrack ‘Isle of Hope’ is een openhartige ode aan zijn roots in Georgia, terwijl nummers als ‘Long Way Home’ en ‘Blood Runs True’ de emotionele spankracht tonen die dit album onderscheidt van zijn genregenoten. De gitaararbeid is zoals verwacht van een Betts uitmuntend, en de productie is warm zonder gepoetst te klinken. Voor liefhebbers van zuidelijke rock in zijn meest authentieke vorm is dit een plaat om lang mee te doen. (Daniel Harris) (8/10) (Royal Potato Family)
Ayreon – 30th Anniversary – An Amazing Flight Through Time
Fans van Ayreon kunnen weer in de buidel tasten. ‘Ayreon – 30th Anniversary – An Amazing Flight Through Time’ is een grootschalige live-registratie ter ere van het 30-jarig jubileum van het progressieve rock/metal-project van Arjen Lucassen. Het album en de bijbehorende concertfilms verschenen op 5 juni. Aanvankelijk stond de release gepland voor 22 mei maar Lucassen heeft de datum verschoven naar 5 juni omdat hij meer tijd nodig had om alle fysieke pre-orders persoonlijk te kunnen signeren. Zoals altijd is het weer allemaal tot in de puntjes verzorgt en krijgen de fans afkomstig uit alle uithoeken van de wereld volledig waar voor hun tijd en geld. De live-opnames zijn gemaakt tijdens een reeks van vijf volledig uitverkochte shows in poppodium 013 in Tilburg waar maar liefst 15.000 fans uit 71 landen op af kwamen. In tegenstelling tot eerdere liveshows die zich richtten op één specifiek album is ‘An Amazing Flight Through Time’ een retrospectief bestaande uit twee acts. Act 1 focust zich bewust op zeldzame pareltjes met nummers die nog nooit live gespeeld zijn bij een Ayreon-show. Hier zitten onder andere nummers bij van zijn zijprojecten Star One en Guilt Machine. Lucassen gaat zelfs nog verder terug in de tijd want ook ‘Days Of The Knights’ van zijn eerste solo-album komt voorbij. Act 2 bestaat uit de bekendere en zwaardere Ayreon-klassiekers. Een waardering geven voor dit indrukwekkende muzikale document is onbegonnen werk. Iedereen die ook maar enigszins houdt van progressieve metal/rock op Champions-league niveau moet deze registratie in huis hebben. (Ad Keepers) (9/10) (Music Theories Records)
