Otto Wichers, beter bekend onder zijn artiestennaam Lucky Fonz III, is niet in één genre te stoppen. Hij begon als Engelstalige singer-songwriter, stapte daarna over naar Nederlandstalig, maar beperkte zich niet meer alleen tot het singer-songwriter genre. Zo kwam zijn liefde voor happy hardcore ook nog weleens om de hoek kijken. Op zijn nieuwe album ‘De Zachte Krachten’, vernoemd naar een zin uit een gedicht van dichteres Henriette Roland Holst-van der Schalk, lijkt het zoals hij het hele muzikale kleurenpalet van zijn carrière voorbij laat komen. Maar toch vormt het een geheel.
Want ‘De Zachte Krachten’ luistert weg als een persoonlijke zoektocht in het leven. Wie twee jaar geleden zijn theaterprogramma ‘Moederland’ heeft gezien, weet niet alleen waar die zoektocht uit bestond in zijn leven, maar heeft ook al een aantal nummers van dit album live kunnen horen. Openhartig vertelde hij over zijn relatiebreuk, de daaropvolgende depressie, en hoe hij uiteindelijk ook weer opnieuw de liefde vond.
En zo luistert dit album ook weg. Sober begint het met het kleine ‘Iedereen’. “Iedereen, wij allemaal, wilt liefde en een soort van rust. Iedereen wil iemand die je soms kust” zingt hij in het nummer, en het zet gelijk de toon van het album. Het sombere ‘Het waait een klein beetje’ past in de Nederpop stijl uit de jaren ’80 van Toontje Lager of Het Goede Doel. Maar recalcitrant als hij is krijgen we met ‘Intergeneratie’ een elektronisch nummer voorgeschoteld. Dit nummer dit tekstueel wel beter in elkaar dan even later met oorwurm ‘Paarden’ die niet langer dan die twee minuten had moeten duren.
En dan gaat opeens de zon weer schijnen met het poppy ‘Toen Jij Kwam’. In ‘Pluto’ horen we weer de Dylanesque rock waarmee we hem aan het begin van zijn carrière leerde kennen. Het catchy ‘Normale Gevoelens’ past dan weer in het rijtje van zijn bekendere nummers als ‘Ik Ben Een Sukkel’. Ongetwijfeld zal dit nummer live net zo goed werken als ‘Ik Ben Een Sukkel’. Om daarna weer naar een prachtig sober akoestisch nummer over te schakelen in ‘Moederland’. Optimistisch eindigt hij met de hervonden liefde in het poppy ‘Zomaar Samen’ en het kleine akoestische liedje ‘In Bed Met Jou’, dat ook licht knipoogt naar Bob Dylan’s ‘I Want You’.
‘De Zachte Krachten’ is misschien wel zijn meest persoonlijke album tot nu toe, en tegelijkertijd een verzamelalbum van al zijn bewandelde stijlen. Het is een uitstekend visitekaartje voor wie Lucky Fonz III als artiest wil leren kennen. (8,0/10) (My Street Is Mine)