Billy Cobham wordt vaak gezien als een van de belangrijkste drummers in de jazzfusion. Zijn grote doorbraak kwam in de jaren zeventig, onder meer via samenwerkingen met Miles Davis en de Mahavishnu Orchestra. Hij staat bekend om zijn krachtige spel en technische diepgang. Deze maand bereikte Cobham de respectabele leeftijd van 82 jaar en die muzikale kracht is er nog steeds.
Het concert in Amersfoort werd gebracht door het Billy Cobham Quintet. Naast Billy Cobham zelf op drums bestond de bezetting uit Gary Husband (Ex-Level 42, John McLaughlin, Jack Bruce) op toetsen, Rocco Zifarelli (Mahavishnu Project, Defunkt) op gitaar, Bjorn Arko (Blue Note Jazz Orchestra) op saxofoon en Victor Cisternas op bas. Met deze line-up is gewerkt aan het Time Machine-project, waar recent het album ‘Times of My Life’ uit is voortgekomen.
De bandleden kwamen één voor één het podium op, waarna Billy Cobham als laatste verscheen. Het publiek reageerde meteen met een warm applaus. Tegelijkertijd was zijn entree confronterend. Hij kwam het podium op met een wandelstok, zichtbaar geholpen. Hij leek heel kwetsbaar. Even vroeg je je af wat je nog kon verwachten.
Maar zodra het eerste nummer werd ingezet, verdween die twijfel volledig. Achter het drumstel was hij weer precies wat je verwacht: krachtig, scherp en volledig in controle. Het contrast was bijna onwerkelijk.
De nummers werden strak gespeeld en de muziek was niet alleen lekker om te beluisteren, het was ook interessant om te zien hoe de muzikanten helemaal opgingen in hun spel. Een van de hoogtepunten was een uitgebreide drumsolo waarin hij niet alleen zijn bekende kracht liet horen, maar ook zachte passages waarbij hij het drumstel met zijn handen bespeelde, bijna fluisterend. Juist op dat moment kwam er geluid uit de bar, machines die draaiden en mensen die met elkaar praatten. Dat haalde je even uit de sfeer, wat jammer was.
Wat opviel, was de dynamiek binnen de band. De muzikanten zochten subtiel de interactie met elkaar op door veelbetekenende blikken. Gary Husband, de toetsenist, is zelf een zeer gerespecteerde en veelgevraagde drummer en hij keek zichtbaar met bewondering naar Cobham. Dat gaf iets moois: vakmanschap dat vakmanschap herkent. Het was een sterk optreden.
Foto (c) Patricia Verploegh Chassé
