The Jayhawks zijn niet in een hokje te plaatsen. Tijdens de komst van grunge wist de Americana van de Amerikaanse band ook aardig wat zieltjes te winnen. Zo ook in Nederland waar de albums dan misschien niet heel hoog in de hitlijsten stonden, maar het publiek nog altijd graag naar de band komt kijken.
De onbekende Dave Fidler mocht de avond in het goedgevulde Doornroosje openen en deed dat op minimalistische wijze. Enkel Fidler met zijn gitaar. Gelukkig hield het grootste gedeelte van het publiek het fatsoen door gewoon te luisteren. Het viel de zanger zelf ook op en vertelde hoe anders het was in Paradiso.
Tussen de nummers door vertelde hij wat anekdotes, over hoe hij zijn gitaar gestolen werd en later in een muziekwinkel terugvond. Hij lachte dat zijn gitaar een groter applaus kreeg dan hijzelf. Hij vervolgde met de zin “het volgende nummer is een nieuwe, maar jullie kennen toch geen nummers van mij”. Met een paar slimme opmerkingen had hij de zaal mee. Tijdens zijn laatste nummer kwam de frontman van The Jayhawks Gary Louris al een nummertje meedoen.
De beste man is inmiddels de 70 gepasseerd en ondanks dat hij nog goed bij stem is, merk je dat er wat onzuiverheden in zijn zang en gitaarspel komen. Het gaf de muziek nog wat extra authenticiteit, het stoorde niet. Bij de rustige nummers hoor je het ook sneller.
De tour stond in het teken van het vorige maand uitgekomen ‘Sanctuary Park’. Een lekkere plaat waar dan ook aardig wat van voorbij kwam. Louris gaf al aan dat het publiek geen zorgen hoefde te maken, want de klassiekers zouden ook gewoon worden gespeeld.
Daar was geen woord over gelogen, want niet lang na openingsnummer ‘Keeping Oir Heads Above Water’ waren daar nummers als ‘Angelyne’ en ‘I’d Run Away’. De band zoals deze op het podium staat is al ruim dertig jaar samen, met een pauze in de 00s voor keyboardist Karen Grotberg, aka The Secret Weapon. Ze kon bij de band introductie dan ook op het grootste applaus rekenen.
De avond stond niet in het teken van show of spanning. De avond in Doornroosje stond puur in het teken van de muziek en kracht van de teksten. Deze kwam wellicht het mooist uit de verf tijdens het prachtige ‘All The Right Reasons’.
Tegen het einde kwamen daar natuurlijk nog ‘Blue’ en ‘Save It For A Rainy Day’ en op slotnummer ‘Until You Came Along’ mochten Dave Fidler en de vrouw van Louris de avond mee afsluiten.
Perfect was het misschien niet, puur en authentiek was het wel en daar zit wellicht ook de sterkste kracht van The Jayhawks. De connectie tussen band en publiek was krachtig en bleef de bijna twee uur durende show ook zo.