Als er één formatie is die belichaamt hoe de meedogenloze energie van de New Yorkse straatcultuur kan worden omgezet in een onwrikbare muzikale doctrine, dan is het Prong wel. Gitarist en zanger Tommy Victor richtte de groep veertig jaar geleden op vanuit de rokerige contouren van de CBGB-scene en loodste zijn geesteskind sindsdien door talloze bezettingswisselingen en veranderende muzikale tijden. Dat hij zijn veertiende studioalbum, het debuut bij Napalm Records, simpelweg van een titelloze vlag voorziet, geldt als een krachtig statement. Het is een compromisloze herbevestiging van de eigen essentie.
De ritmesectie wordt op dit album gevormd door bassist Christopher Dean en drummer Tyler Joseph. De productie, onder de bezielende leiding van Tommy Victor en in de mix afgerond door Andy Sneap, klinkt bijzonder scherp, hecht en uitgekleed. Elk overbodig ornament is verwijderd, waardoor enkel de beklemmende dynamiek en het compositorische skelet overblijven. Elf doelgerichte composities vormen een compact geheel waarin geen seconde aan nodeloze opsmuk wordt verspild.
Opener ‘The Banner’ zet de toon met hechte gitaarpatronen en een opvallend meeslepend refrein dat de luisteraar meteen bij de les houdt. ‘New Commission’ sluit daar naadloos op aan met een strakke, rechtlijnige voortstuwing die de traditie van de band eer aan doet. In ‘The Uprising’ zorgt het baswerk van Dean voor de fundering van een effectieve interactie tussen zware grooves en subtiele industriële klanklagen. Het meer ingetogen ‘Uncertain Truth’ toont vervolgens een verrassend sfeervolle en donkere zijde van de band, waarin melodie en spanning in evenwicht blijven.
Met ‘Fear the Sun’ grijpt de formatie hoorbaar terug naar de energie van hun vroegere werk, gedreven door een rauwe en fysieke dynamiek. Tracks zoals ‘Proportionate Response’ en ‘Simulated Drowning’ houden de intensiteit vast, waarna het afsluitende ‘Our Continuance’ het album naar een zwaar en methodisch slotstuk leidt met gelaagde accenten onder een gedragen refrein. De fysieke uitgave biedt met een tweetal bonustracks, waaronder een eigenzinnige interpretatie van Bananarama’s ‘Cruel Summer’, een karaktervolle toevoeging aan het geheel.
Inhoudelijk snijden de teksten thema’s aan als waarheid, morele verantwoordelijkheid en menselijke autonomie, gebracht met een doeltreffende en directe zeggingskracht. Victors rauwe vocalen behouden hun vertrouwde beet en karakteristieke timbrering. Prong levert een uitermate beheerst, authentiek en hecht werkstuk af dat de tand des tijds moeiteloos doorstaat en precies laat horen waar deze veteraan na vier decennia toe in staat is. (9/10) (Napalm Records)