Zaterdag stond Wende vol overgave in natuurtheater Kersouwe in het Brabantse Heeswijk-Dinther. Wende stond als producer van de plaat ‘MENS’ helemaal zelf aan het roer en geeft zich met hart en ziel helemaal, ze laat zich letterlijk en figuurlijk helemaal zien en koos zelf hoe de liedjes gehoord dienden te worden. De voorstelling bestond niet alleen uit muziek, tekst en zang maar was een audiovisueel spektakel, wat Wende’s teksten versterkte. Samen met muzikanten Yan en Ludowic en de visuals en lichtontwerp van Timothy Bird en Jantje Geldof, die zeker ook bij deze voorstelling genoemd dienen te worden, werd de show ‘MENS’ uitgevoerd in het prachtige natuurtheater Kersouwe wat er nog een speciale extra lading bij neerzette.
De buien waren overgetrokken en de lucht geklaard, de voorstelling in natuurtheater Kersouwe kon beginnen. Met elektronische vage, piepende en krakende geluiden links en rechts uit de speakers vond de aftrap plaats door de twee mannen op het podium die direct de sfeer neerzetten. Hoe ben je mens, te midden van allemaal mensen in deze tijd in deze wereld? Je wordt geboren daarna ga je het leven in en zal er van alles gebeuren dat het idee van een paradijs te niet zal doen. Wat doe je dan? Ga je erop slaan, redding zoeken, in de spiegel kijken?
De voorstelling ging over de reis hoe ben je mens te midden van allemaal mensen. De voorstelling trok langs allerlei facetten van het mens zijn: vreugde, verdriet, boosheid, kwetsbaarheid, pijn, angst, blijdschap, dat maakte de voorstelling Intens, hart, zacht, explosief en tegelijk intiem was. Het was confronterend hard, maar toch uiteindelijk met een positieve insteek.
Op een rustige manier begon Wende met ‘Deze Gin’ op tekst van Dimitri Verhulst, van wie ze veel teksten gebruikte en daar muziek bij maakte. Het ging over het vieren van het leven in al zijn rauwheid en schoonheid. “Deze gin gaat erin vooral omdat ik leef, Ik proost op troost.”. Wende verweef ondertussen ‘La vie en rose’ van Édith Piaf op een intieme manier in haar muziek. Het nummer ‘Mens, durf te leven’ van het album ‘Chante!’ uit 2008 was nog steeds een positief nummer. “Het leven is heerlijk, het leven is mooi, vlieg uit in de lucht kruip niet in een kooi”, was haar boodschap, een mooie boodschap. Dat is waar Wende het mede van moet hebben. Haar erg sterke teksten. Ook ‘Schone handen’ is zo een nummer dat werd voorgedragen, met zachte beats op de achtergrond, waardoor de nadruk op de tekst kwam te liggen.
Wende legde een dubbele betekenis in de tekst van het nummer ‘vrij me’, een van de vele intieme, breekbare, prachtige teksten waarmee Wende haar kwaliteit tot uiting bracht. ‘Buenos Aires’ daarentegen was een lekker dansbaar nummer, waarin de elektronica een hoofdrol kreeg. ‘Heb ik dat nodig?’ had een leuke link met het nummer van Herman van Veen ‘opzij opzij opzij’: rennen, vliegen vallen en weer doorgaan kwamen in sneltrein vaart voorbij, waarbij Wende er lekker op los danste. ‘Hoe lang nog?’ was ook vol tempo, donker en explosief, maar daarna was het stil en bleef het even stil. Het is een kracht om stil te durven zijn tijdens een voorstelling. Het vervolg van de voorstelling werd daarna lichter, vrolijker en Wende ging verder op de piano, wederom met mooie teksten, als: “Zoek mijn hand als alles blauw en ongrijpbaar lijkt” en “Blijf bij mij als het vriezen in je botten kraakt”.
‘Roses in June’ begon rustig, waarna het nummer overging in een heel andere, meer uptempo versie. Zo bleef de hele voorstelling spannend en fris van begin tot het eind. De theatertour van ‘MENS’ heeft Wende nu 80 keer gespeeld, en dit was de laatste keer, vertelde Wende met een snik in haar stem. Als afsluiter speelde ze daarna nog een nieuw nummer, met tekst van Dimitri Verhulst: het eerste gedicht voor zijn nieuwe liefde, ‘Laat mij het zijn’.
Een laatste wens die nog open staat van Wende, is voor vol aangezien worden door de grote muziekfestivals. Dat begint gelukkig langzaam maar zeker vorm te krijgen met het optreden op Down the Rabbit Hole. Zelf hoopt Wende nog op Pinkpop, Best Kept Secret of Lowlands; Wende is er klaar voor. ‘MENS’ was een pakkende voorstelling; Hij pakte je bij de kladden en zette je aan het denken over hoe je bent als mens: Wat wil ik, wie ben ik? Wat ging mee naar huis: “MENS, blijf je eigen ding doen en je mag er zijn in al je vormen, van geluk, woede, verdriet, pijn, angst maar uiteindelijk komt het neer op: mens leef! Ga nieuwe dingen ontdekken, ga je te ontplooien ook al ben je niet zeker of dat gaat werken.”
Foto (c) Hans Kreutzer
