De Nederlandse fans hadden er een tijdje op moeten wachten, maar na zo’n elf jaar kwamen de Britse space rock legendes van Hawkwind weer eens naar ons kikkerlandje. Voor twee shows waarvan de eerste in het Parkstad Limburg theater in Heerlen werd gegeven. De opkomst was niet mis, met velen ook in een Hawkwind shirtje gekleed.
Dat de band veel bezettingswissels heeft gehad is niks nieuws. Aan het roer staat nog altijd de inmiddels 85-jarige Dave Brock. Een andere vaste kracht die inmiddels al bijna veertig jaar meeloopt met de band, drummer Richard Chadwick was er voor het eerst sinds eind jaren 80 niet bij. Hij kampt met gezondheidsproblemen en moet daar binnenkort voor onder het mes. De zaal werd gerustgesteld en er werd beloofd dat Chadwick na zijn herstel terug zou keren. Zijn vervanger was een nog jonge knul genaamd Dylan Clarke. Die beukte er heerlijk op los.
De zaal was gezellig gevuld toen de band iets voor de aangegeven tijd het podium op kwam gelopen. Het podium was aangekleed met verschillende banners, een led scherm en een aantal lasers. Die kwamen de space rock van de band ten goede en maakte de belevenis nog een tikje intensiever.
Qua setlist werd het niet enkel een space trip down memory lane, zo opende de band met het uit de jaren 90 afkomstige ‘Right To Decide’ waarmee de stemming er direct lekker in kwam. Het geluid was vanaf het eerste nummer ook dik in orde en de mannen op het podium hadden er duidelijk zin in. Mochten er nog mensen in de zaal zijn geweest die na de eerste twee nummers er nog niet helemaal inzaten, zorgde klassieker ‘Levitation’ ervoor dat de hele zaal stond te bewegen.
De band speelde strak en de vaak al lange songs werden nog wat uitgerekt. Brock was nog steeds goed bij stem al moet hij zijn teksten wel in een boekje voor zich hebben staan. Zeker bij het nieuwe materiaal zoals het prachtige ‘Traveller Of Space’ van het laatste album zie je hem continu naar het boekje kijken. De belevenis werd er in de zaal niet minder door. We zaten met z’n allen in de trance van de show.
Veel tijd om tussen de nummers het publiek toe te spreken was er niet. Hawkwind was naar Heerlen gekomen om muziek te maken en deden dat met verve, enkel ‘Steppenwolf’ moest eenmaal opnieuw worden ingezet omdat de gitaar nog niet lekker gestemd stond. Daar grapte Brock dan weer over dat hij zijn snaren ook niet online in bulk moet kopen.
De bijna twee uur durende show voelde als één groot hoogtepunt, maar als we er dan toch eentje uit moeten pakken was het wel de climax aan het einde van ‘The Golden Void’ waar de band steeds intensiever de jam in dook. In het publiek waren kreten van enthousiasme en ongeloof te horen wat Hawkwind hier neerzette.
Met ‘Spirit Of The Age’ als toegift kwam er na bijna twee uur echt een einde aan deze dijk van een show. Hawkwind laat zien dat leeftijd slechts een getal is, een mooie knipoog naar het laatste nummer. In deze vorm lijken ze nog jaren mee te kunnen. Hawkwind is tijdloos en liet zien dat ze elf jaar na hun laatste Nederlandse show nog altijd in topvorm zijn.
Foto’s (c) Daniël Frissen
