Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    woensdag, januari 7
    Trending
    • Muziek als therapie? SYLVR haar doel
    • Nas & DJ Premier – Light-Years
    • Phil Lynott 40 jaar later: de echo van een onverwoestbare rocklegende
    • Parels van de Popmuziek: Het verhaal achter Musical Youth – ‘Pass the Dutchie’
    • Album recensie overzicht: The Last Dinner Party, Paradise Lost en meer
    • Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer
    • De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 2 januari 2026
    • Thelonious Monk – Bremen 1965
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»American Mafia – Rock ‘n’ Roll Machine
    CD Recensie

    American Mafia – Rock ‘n’ Roll Machine

    By Esther Kessel-Tamerus20 december 2014

    Aan het onstaan van American Mafia gaat een triest verhaal vooraf. Gitarist Tom Jude en bassist Freddy Villano speelden eerst in Holy Water. Maar hun zanger David Knight nam een heel drastisch besluit om (op zijn 50e) uit het leven te stappen. Samen met drummer Bobby Marks besloten ze om te voltooien wat David had achtergelaten. Met deze erfenis moest iets gedaan worden. Dezelfde bandnaam houden wilden ze niet. Daarom werd het American Mafia. In plaats van een zanger te zoeken, trokken ze een heel blik zangers open. David Knight had maar twee songs in kunnen zingen.

    Voor de overige songs werden Don Chaffin, Ed Terry, John West, Jimmy Kunes, en Mike DiMeo, toegevoegd. Deze zangers hebben ook mee gewerkt aan het schrijven van teksten en muziek. Allemaal hebben ze in diverse bands hun sporen al verdiend. Mike DeMeo is voor het merendeel verantwoordelijk voor de keyboard. Jay Davidson en Bob Twining hebben elk ook een aandeel in keyboards. Bob alleen de laatste song. Randy Pratt speelt harmonica. Patrick Klein rhythm guitar.

    Het eerste nummer, ‘Obsession’, heeft een heerlijk rock intro. De toon is gezet voor een mooi uurtje classic rock. Ed Terry bijt het spits als zanger af. ‘You good lovin’ Mooie up tempo rock afgewisseld met mooie langzame stukken. Net als lijkt het een ballad te worden, schakelen ze weer over naar meer tempo en meer decibellen. De stem van John West met zijn ruwe randje komt hier prima in uit. Bij ‘Death and Statisfaction’ verwacht je misschien een pittig intro. Maar heeft bijna een vrolijk harmonica intro. Mooie blues basis, om daarna weer op rock over te schakelen. Gezongen door Don Chaffin.

    ‘Living for the city is een cover’. Het origineel is van Stevie Wonder. Toen ik het hoorde wist ik meteen dat het een cover was, maar het origineel schoot me even niet te binnen. Het is heel anders dan het origineel. American Mafia heeft en een lekker rock sausje over gegoten en er zo hun eigen versie gemaakt. Overigens nog ingezongen door David Knight. ‘Al I need’ (to do is think of you), met zijn herkenbare melodie is ook nog ingezongen door David Knight met zijn mooie heldere stem. ‘Resurrection’ heeft een beetje een space–sound. Mooi in combinatie met gitaar. Dit klinkt zo anders! Ik zet mijn oren op scherp en wacht op wat er komen gaat… Maar er komt niks meer. Verbijstering, want binnen de minuut is de song afgelopen…

    Teleurstellend einde van een goede cd, waarbij de songs lekker in het gehoor liggen. De teksten zijn vrij eenvoudig, duidelijk gezongen dus zingen al snel een behoorlijk eind mee. Het einde van de songs had hier en daar wel wat beter gekund. ‘Friendly Fire’ heeft een heel voorspelbaar eind. Het einde van ‘If I knew’ is weggedraaid; En dat vind ik een beetje fantasie-loos. Al met al is het een goede feel good cd, toch had ik er iets meer van verwacht. Alle songs zijn oké, maar de echte wow factor ontbreekt. (7,5/10) (Grooveyard Records)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleJett Rebel afsluiter futurestage Retropop‏
    Next Article Extra concert Toppers in Concert 2015

    Related Posts

    Nas & DJ Premier – Light-Years

    Album recensie overzicht: The Last Dinner Party, Paradise Lost en meer

    Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer

    Thelonious Monk – Bremen 1965

    Messiah’el Bey – Azteca Charm

    Album recensie overzicht: Tangerine Dream, Buckethead en meer


    RSS Muzikantenbank
    • Pianist zoekt ervaren zanger(es) om zelf geschreven nummers in te zingen.
    • Pop rock dance coverband Lunasix zoekt keyboardspeler
    • Zanger / frontman & zingende gitarist gezocht
    • Frontman (Rapper/Singer) wanted for Joanna The Mad
    • Gitarist zh zoekt pop rock coverband
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.