Op 15 september 2024 speelden Bruce Springsteen met zijn vertrouwde E Street Band een thuiswedstrijd op het strand van Asbury Park in New Jersey tijdens het Sea.Hear.Now. festival. Voor deze avond, na een tournee waarbij hij die zomer ook twee keer in het Goffertpark in Nijmegen had opgetreden, had hij de setlist aangepast met een songkeuze die aansloten op zijn afkomst uit New Jersey. Het zorgde voor een meer specialere setlist met een aantal deep cuts en fanfavorieten. Hoewel Springsteen tegenwoordig ieder concert laat registreren en officieel via zijn website uitbrengt als download of op CD’s, bracht hij dit concert onlangs uit op vinyl voor een speciale Record Store Day release. Een dure set van 5 LP’s. Maar voor wie goedkoper uit wil zijn, is er gelukkig nu ook een CD versie van 3 CD’s die een stuk goedkoper is.
Hoewel hij het concert opende met een nummer waarmee hij die zomer vaker opende, ‘Lonesome Day’, paste dat uiteindelijk ook. De gelijknamige videoclip is op hetzelfde strand opgenomen. Maar dook Springsteen dieper in zijn catalogues. Allereerst door drie nummers van zijn debuutalbum ‘Greetings From Asbury Park, NJ’ uit 1973 te spelen: ‘Blinded By The Light’, ‘Does This Bus Stop at 82dn Street?’ en ‘Growing Up’. Om na ‘The Promised Land’ en ‘Spirit In The Night’ nog verder terug te gaan met het obscure ‘Thundercrack’, dat pas in 1998 verscheen op de boxset ‘Tracks’, maar wat hij al in 1972 had geschreven. Hij introduceerde het bij deze live versie ook als een nummer dat hij schreef toen hij op zijn 20ste nog in een surfboardfabriek werkte. Het krijgt een gemotiveerd gespeelde live versie van ruim 9 minuten op het album. Een ander nummer dat natuurlijk tijdens een concert in Asbury Park niet mocht ontbreken was ‘4th of July, Asbury Park (Sandy)’ (waar The Hollies uiteindelijk een hit mee scoorden).
Nog een bijzonder moment; het duet met zijn vrouw Patti Scialfa in ‘Thougher Than The Rest’. Sinds enkele jaren kan Patti door haar ziekte van multipel myeloom niet meer uitgebreid mee op tournee, maar hiervoor maakte ze een uitzondering. Haar stem is misschien niet de mooiste uit New Jersey, maar het is aandoenlijk.
Het live album heeft door de setlist keuze opvallende momenten te over. Zoals de live versie van ‘Meeting Across The River’ van het album ‘Born To Run’, dat hij zelden live speelt. Juist zijn inmiddels 75 jarige stem (op dat moment, want dit jaar wordt hij 77 jaar) geeft het nummer meer karakter. Onlosmakelijk zoals op het album ‘Born To Run’ volgde daarna het epos ‘Jungleland’. Een ander epos uit de jaren ’70, ‘Rosalita’, speelt hij vreemd genoeg bijna alleen maar tijdens concerten in de VS, en nauwelijks tot niet in Europa. Dat het nummer nog altijd live een belevenis is, is duidelijk op het album te horen. Als klap op de vuurpijl werd ook nog afgesloten met een andere fanfavoriet: de Tom Waits cover ‘Jersey Girl’.
Voor de doorsnee Springsteen liefhebber zal het misschien een gemis zijn dat grote hits als ‘The River’ en ‘Born In The U.S.A.’ niet op het album staan. Als worden zij dan weer bediend met ‘Born To Run’ en ‘Dancing In The Dark’. Maar voor grote Springsteenfans was dit een concert met een droomsetlist met nummers die niet vaak op zijn setlist staan. Alleen daarom al is het mooi dat deze officiële liveregistratie er is. Op zijn 75ste klinkt hij dan niet meer als op zijn debuutalbum uit 1973, maar zijn stem heeft juist meer diepte en karakter gekregen. Met de nog altijd sterkte begeleiding van The E Street Band is duidelijk op het album te horen dat ze ook in dit decennium nog altijd meedoen in de eredivisie van het live circuit. (8/10) (Columbia)