Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    donderdag, januari 8
    Trending
    • Muziek als therapie? SYLVR haar doel
    • Nas & DJ Premier – Light-Years
    • Phil Lynott 40 jaar later: de echo van een onverwoestbare rocklegende
    • Parels van de Popmuziek: Het verhaal achter Musical Youth – ‘Pass the Dutchie’
    • Album recensie overzicht: The Last Dinner Party, Paradise Lost en meer
    • Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer
    • De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 2 januari 2026
    • Thelonious Monk – Bremen 1965
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Tony Joe White – Hoodoo
    CD Recensie

    Tony Joe White – Hoodoo

    By Eric Campfens11 september 2013

    WhiteTonyJoe Hoodoo_cDe ouwetjes doen het nog best, ook in de muziekbusiness. De een na de andere 65+ brengt nieuwe muziek uit, gaan op tournee, en lijken het geen van allen rustig aan de willen gaan doen. Zo ook Tony Joe White. Pas 70 jaar oud geworden, brengt een album uit met volledig nieuw materiaal en doet ook nog even Europa aan.

    Met ‘Hoodoo’ verschijnt wederom een album van hoge kwaliteit van de Swampfox; een album met negen zeer persoonlijke songs. Het is een Tony Joe White album als vanouds. Zompige moerasblues, relaxed en mompelend met een zwaar Louisiana accent gezongen. De songs gaan onder meer over dingen die hij zelf heeft meegemaakt, zoals in ‘9 Foot Sack’ over zijn jeugd op een boerderij in Louisiana of overstromingen in ‘The Flood’. Ook een filosofische inval gaat hij niet uit de weg in ‘The Gift’ en ‘Gypsy Epilogue’. Laatstgenoemd nummer is mijn favoriet door de haast lyrische harmonieën, die het naar een prachtige hoogtepunt voeren.

    Kortom, een prima album. Het is niet alleen ‘de ouwetjes doen het nog best’. Nee, ook in het geval van Tony Joe White kan ik zeggen “ze doen het nog prima”. (9/10)(Yep Roc Records)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleOpen Bak komt terug als Open B.A.C.
    Next Article Full Concert: Pearl Jam live at Lollapalooza (2013)

    Related Posts

    Nas & DJ Premier – Light-Years

    Album recensie overzicht: The Last Dinner Party, Paradise Lost en meer

    Album recensie overzicht: Turnstile, Motörhead en meer

    Thelonious Monk – Bremen 1965

    Messiah’el Bey – Azteca Charm

    Album recensie overzicht: Tangerine Dream, Buckethead en meer


    RSS Muzikantenbank
    • Bassist zoekt aansluiting bij band
    • Blazers gezocht
    • Zanger (53) zoekt coverband in Arnhem
    • Gitarist gezocht
    • Gitarist zoekt nieuwe muzikale uitdaging
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.