Waarom het zo lang duurde voor dit album er was, vraagt countryzangeres Emmylou Harris zich lachend af, ‘I guess we were busy’. Toen Emmylou Harris in 1974 voor het eerst een nummer van Rodney Crowell opnam en hem in 1975 in haar Hot Band vroeg, ontstond al snel het idee om een album met duetten uit te brengen. Na een muzikale samenwerking en vriendschap van bijna veertig jaar was het album Old Yellow Moon begin dit jaar eindelijk een feit. Afgelopen zaterdag speelden ze, samen met een band van oudgedienden en nieuwkomers een dwarsdoorsnede uit hun repertoire.

In een volgepakt Vredenburg Leidse Rijn, voor de gelegenheid uitgerust met alleen zitplaatsen, spelen een jeugdig ogende Harris en sympathieke Crowell in twee sets nummers die ze samen opnamen in de jaren zeventig (zoals Pancho and Lefty en Till I Gain Control Again) afgewisseld met songs uit zowel haar lange carrière (Red Dirt Girl) als uit die van hem (The Rock of my Soul).  Na de pauze wordt een groot deel van het nieuwe album gespeeld. De lange muzikale geschiedenis van Harris en Crowell draagt de avond. De prachtige stem van Emmylou Harris, die nog niks aan kracht en warmte heeft ingeleverd, harmonieert zo mooi met die van Rodney Crowell dat ze bijna versmelten. De vijfkoppige begeleidingsband schittert in alle subgenres van de countrymuziek, van feestelijk rockende Honky Tonk tot melancholische ballads.

Opvallend is de aandacht voor die andere muzikant met wie Emmylou Harris voor altijd verbonden zal blijven: de in 1973 overleden Gram Parsons, met wie Harris haar eerste duetten opnam. Van openingsnummer Grievous Angel tot de toegift Sin City, en met een stevige versie van Love Hurts, lijkt de geest van Parsons de hele avond nooit ver weg. Het geeft een extra randje aan een geweldig optreden van Emmylou Harris en Rodney Crowell.

Deel: