Woensdagavond 20 mei liep een uitverkochte 013 in Tilburg langzaam vol voor een avond waar maandenlang naar werd uitgekeken. De clubtournee van Son Mieux werd afgelopen najaar noodgedwongen uitgesteld vanwege de mentale gezondheid van frontman Camiel Meiresonne. Deze avond in 013 voelde daardoor niet alleen als een nieuw hoofdstuk, maar misschien ook wel als een nieuw begin. Wat volgde was geen standaard concert, maar een meeslepende reis door een volledig etmaal.
Charlot zet de toon
Voordat Son Mieux het podium betrad, nam singer-songwriter Charlot de zaal mee in haar wereld. De 013 was tijdens het voorprogramma al opvallend goed gevuld en die aandacht hield Charlot moeiteloos vast. Met filmische elektropop, hypnotiserende synths en strakke drums ontstond een meeslepende sfeer die naadloos aansloot op de avond die nog moest komen. Nummers als ‘Scattered To Dust’, het intieme ‘Sometimes I Still Live In My Head’ over leven na verlies, ‘Better When It’s Dark’ en het nog onuitgebrachte ‘Blessing and My Curse’ toonden een artiest die haar eigen geluid volledig gevonden heeft. Opvallend was ook het uitgebreide lichtplan voor een voorprogramma.
Een nieuw begin
Om klokslag 21:00 uur doofde het licht en begon Son Mieux. Waar Charlot schitterde in glitter, koos Son Mieux visueel voor een ingetogen begin waarbij zwart, wit en beige de boventoon voerden. Midden op het podium verscheen Camiel Meiresonne en werd de avond geopend met ‘When Tomorrow Comes 11:12’.
Vanaf de eerste seconden was duidelijk dat Son Mieux geen losse nummers speelde, maar een groter verhaal vertelde. Op het ronde ledscherm achter de band brandde een zon. Bij het tweede nummer ‘It’s Only Love’ verschenen opvallende beelden van verschillende irissen op het scherm achter de band. Alsof het publiek werd uitgenodigd om anders, misschien wel scherper en bewuster, te kijken. Het ledscherm veranderde de hele avond mee met de muziek, elk beeld was een verlengstuk van het nummer.
Hierna volgde misschien wel het meest indrukwekkende moment van de avond. Meiresonne sprak openhartig over de afgelopen periode, over verdwalen, over de afwisseling van liefde, angst en paniek. “Ik ben nu 33 en ik dacht op een plek aan te komen in het leven waarop alles goed is. Deze plaat gaat over de realisatie dat dit niet zo is en ook niet hoeft. Elke dag is een nieuwe kans. Laten we dat vanavond vieren.” Na alles wat Meiresonne het afgelopen jaar doormaakte, stond hier iemand die weer volledig aanwezig was. Het applaus dat volgde voelde als een warme omarming van de zaal.
Een etmaal gevangen in muziek
Het grootste deel van de setlist bestond uit nummers van het nieuwe album ‘24 Hours’ en juist dat bleek de grote kracht van de show. Son Mieux nam Tilburg mee door een volledig etmaal, van opgewekte ochtendenergie naar donkere nachtelijke momenten, van uitbundigheid naar verstilling. Alles vloeide naadloos en strak in elkaar over.
Bij ‘Can’t Get Enough’ verschenen de eerste echte dansbewegingen in de zaal. Later ontstond ruimte voor verstilling. ‘Have A Little Faith’ opende klein en kwetsbaar op viool. Samen met ‘Someone’ vormde het een welkom rustpunt tussen de publieksfavorieten. Bij ‘Free For Another Day’ ontplofte 013 definitief. “Lieve mensen, we hebben jullie vanavond allemaal nodig. Hier vooraan, daar in het midden, achteraan en daarboven.” De handen in de zaal gingen omhoog, bandleden zochten elkaar op en het samenspel stond als een huis.
Eén van de absolute hoogtepunten was ‘Dark Before The Dawn’, het eerste officiële duet van Son Mieux. De stem van Maud Akkermans, vooral bekend als violist, had iets warms en troostends. Camiel daarentegen was rauw en kwetsbaar. Dit nummer klonk live nóg sterker dan op plaat.
De cirkel is rond
Na ‘Dancing at the Doors of Heaven’ en publieksfavoriet ‘Multicolor’, waarop de hele zaal luidkeels meezong, bedankte Meiresonne zichtbaar geraakt het Tilburgse publiek. “Dank jullie wel. We voelen ons overrompeld sinds de doorbraak van dit nummer. Dank dat jullie ons gevonden hebben.”
Son Mieux koos ervoor het verhaal af te sluiten zoals het begon: met ‘When Tomorrow Comes 11:11’. De zon verscheen opnieuw. De cirkel was rond. Meiresonne stapte van het podium om handen te schudden en knuffels uit te delen. “Wees lief voor elkaar. Deel de liefde die je hier vanavond gevonden hebt uit. Thuis en in de kroeg. We love you.”
Een reis die blijft hangen
Son Mieux bewees in 013 dat groei niet altijd zit in groter, harder of spectaculairder. Zonder overdadige productie vertelde de zevenkoppige Haagse band in anderhalf uur een volledig verhaal waarin muziek, beeld en emotie naadloos samenvielen. Het resultaat was een liveshow die liet zien dat Son Mieux artistiek sterker dan ooit voor de dag kwam, met hernieuwde energie en een geluid dat nog nooit zo scherp had geklonken. Soms moet je verdwalen om sterker terug te komen.
Foto’s (c) Marcel Hakvoort