Freida McFadden is inmiddels een begrip in de wereld van de psychologische thriller. Bekend van de succesvolle De hulp-reeks laat ze met ‘Lieve Debby’ opnieuw zien waarom ze vaak een crimequeen wordt genoemd. Dit keer staat Debbie Mullen centraal, een adviescolumniste, echtgenote en moeder, van wie het keurige bestaan langzaam maar zeker begint af te brokkelen. Of, in ieder geval, zo lijkt het…
Debbie Mullen schrijft de populaire column ‘Lieve Debbie’, waarin vrouwen uit de stad haar om advies vragen en steun zoeken bij problemen in hun relatie en dagelijks leven. Ze probeert hen richting te geven en woorden te vinden voor situaties waarin ze zelf vaak geen macht lijken te hebben. Wanneer haar eigen leven echter begint in te storten, verandert haar rol volledig. Ze raakt haar baan kwijt, er gebeuren verontrustende dingen met haar tienerdochters en ze ontdekt via de telefoon van haar man dat er dingen worden verborgen. Op dat moment besluit ze haar eigen adviezen ter harte te nemen en neemt het idee van controle volledig in eigen hand.
Wat McFadden sterk maakt, is haar vermogen om personages neer te zetten die onder je huid kruipen. Debbie is geen eenvoudige heldin en ook geen klassieke antiheld. Ze beweegt voortdurend tussen empathie en ongemak. Ze is liefhebbend tegenover haar gezin, maar heeft ook een scherpe en soms verontrustende kant. Dat spanningsveld maakt haar onvoorspelbaar en zorgt ervoor dat je als lezer blijft twijfelen over haar keuzes en motieven.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Niet alleen Debbie komt aan bod, maar ook haar man Cooper en dochters krijgen een stem. Hierdoor ontvouwt zich een gelaagd verhaal waarin ieder personage eigen geheimen en spanningen met zich meedraagt. De spanning wordt langzaam opgebouwd en krijgt steeds meer diepte naarmate de verschillende lijnen samenkomen. De titel krijgt gaandeweg een steeds zwaardere lading doordat de ogenschijnlijk helpende toon van de column steeds meer contrasteert met wat er werkelijk speelt.
De schrijfstijl is, zoals we van McFadden gewend zijn, helder, direct en filmisch. De korte hoofdstukken zorgen voor een hoog tempo en maken het lastig om het boek weg te leggen. Daarnaast valt op dat er meer ruimte is voor zwarte humor dan in haar eerdere werk. Die ironische en soms bijna ongemakkelijke toon versterkt juist de donkere sfeer van het verhaal en geeft het een eigen karakter.
‘Lieve Debby’ bouwt niet zozeer op constante hoge spanning, maar eerder op een sluimerend psychologisch ongemak dat zich langzaam opbouwt. Het is geen thriller die je voortdurend op het puntje van je stoel houdt, maar eerder een verhaal dat zich in subverhalen ontvouwt en pas achteraf echt effect heeft. Wie vooral zoekt naar snelle actie kan daardoor iets missen, maar liefhebbers van psychologische spanning en morele ambiguïteit komen hier juist goed aan hun trekken. Het is niet het meest samenhangende verhaal, maar helemaal aan het eind komt alles min of meer samen.
Uiteindelijk laat McFadden met ‘Lieve Debby’ zien dat ze binnen haar genre blijft variëren en haar van haar formule durft af te wijken, zonder echt een andere afslag te nemen. Een verhaal over controle, vertrouwen en wraak, met sterke vrouwelijke personages en een verrassende wending die veel lezers niet zullen zien aankomen. Een boek dat je met een dubbel gevoel dichtslaat, maar juist daardoor blijft hangen. Niet haar beste, maar zeker weer een succes. Enige nadeel: Laat je niet te veel afleiden door de kleine subverhaaltjes, maar ga ervan uit dat het uiteindelijk goed komt. Want bij McFadden weet je dat het uiteindelijk toch allemaal anders is dan het lijkt. (7/10)
Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
ISBN : 9789032521677