Shinedown is een band die al bijna een kwarteeuw weet wat ze zijn en daar geen verontschuldigingen voor maakt. Opgericht in Jacksonville, Florida, in 2001, groeide de band rond zanger Brent Smith en bassist/producer Eric Bass uit tot een van de meest betrouwbare namen in de Amerikaanse arenarock. Waar veel tijdgenoten worstelen met relevantie of met het ver oprekken van hun formule, doet Shinedown gewoon waar ze goed in zijn en doet dat steeds iets beter. ‘EI8HT’ is hun achtste studioalbum, vier jaar na ‘Planet Zero’, en het is meteen ook hun meest uitgebreide: achttien nummers, een uur muziek, en zes singles die in de aanloop al de weg wezen.
Die aanpak had averechts kunnen werken. Achttien nummers is een statement dat eerder op luiheid wijst dan op lef, en zes vooruit uitgelekte singles kunnen een album uitgemergeld achterlaten voordat het überhaupt is verschenen. Bij Shinedown pakt het anders uit. Opener ‘At The Bottom’ heeft iets theatraals, bijna als het begin van een musical, en zet daarmee meteen de toon voor wat volgt: een album dat niet bang is voor grandeur. ‘Dance, Kid, Dance’ klom maanden geleden al naar de top van de altrock-charts en klinkt op het album nog net zo goed als bij eerste kennismaking. ‘Three Six Five’ is de soort rocker die blijft hangen zonder dat je precies weet waarom, terwijl ‘Killing Fields’ bewijst dat de band ook naar een donkerdere kant kan gaan zonder zichzelf te verliezen.
Maar ‘EI8HT’ zit op meer stoelen dan dat. ‘Searchlight’ heeft een countryrock-inslag die verrast, en ‘Outlaw’ duwt die richting nog verder door. Het zijn keuzes die een minder zelfverzekerde band zouden ontsporen, maar Smiths stem bindt alles samen. Zijn bereik en timing zijn op dit album indrukwekkend, van bulderend tot bijna kwetsbaar op afsluitnummer ‘The Pilot’, dat begint met alleen akoestische gitaar en stem en langzaam uitdijt naar iets groters. Het is een bewuste keuze om zo af te ronden en het werkt.
Achttien nummers zonder filler is een bewering die makkelijk neergeschreven is maar zelden waar blijkt. Hier is het verrassend dicht bij de waarheid. Niet elk nummer is een hoogtepunt, maar er zit geen duidelijke stopzetter tussen. Het album heeft een rode draad van hoop en doorzettingsvermogen die het bijeenhoudt, en dat is precies de reden dat Shinedown al zo lang de vloer wegvaagt in arena’s wereldwijd. (Anton Dupont) (9/10) (Atlantic Records)