Wat begon als een stille aanzet in een donkere zaal groeide in het Cultureel Centrum Hasselt uit tot een avond die het publiek lang zal bijblijven. Brihang, artiestennaam van de West-Vlaamse rapper en woordkunstenaar Boudy Verleye, bracht zijn theatertour ‘Cut op de set’ naar de Limburgse hoofdstad, een tournee die definitief het doek liet vallen over zijn derde album ‘Droomvoeding’.
Die plaat bracht hem de voorbije jaren uitverkochte tours, festivalweides en grotere zalen, maar voor deze afscheidstournee koos hij bewust voor de intimiteit van het theater. Dat was in Hasselt duidelijk voelbaar. Het publiek, dat de zaal goed vulde, was van bij de aanvang volledig mee en bleef dat tot het laatste nummer.
De opbouw van de show was kenmerkend voor hoe Brihang werkt: klein en ingetogen van start, om langzaam aan te zwellen naar iets groters en intensers. Zijn podiumdecor, een bureau, een stoel, een lamp en een laptop, verwees rechtstreeks naar het werkkamertje waar zijn nummers ontstaan. Het publiek kreeg als het ware een inkijk in dat kamertje en zag hoe songs groeiden en evolueerden. De bureaustoel waarmee hij zwierde en het bureau dat letterlijk de hoogte inging, gaven die metafoor een speelse, fysieke dimensie.
Opvallend moment van de avond was het gebruik van de foyer-belletjes, de toon die in theaterzalen traditioneel vijf minuten voor aanvang klonk om het publiek naar de zaal te lokken. Brihang nam die opname telkens mee op tournee. In Hasselt bleek de aankondiging, compleet met de tekst over het stilzetten van de gsm en het verbod op opnames, de langste van de hele tour tot dan toe. Die opname verwerkte hij live in een nummer, dat de zaal met een brede glimlach beloonde. Het was precies dit soort details dat zijn shows van gewone concerten onderscheidde: hij absorbeerde de omgeving en maakte er muziek van.
Zijn nummers werden melodieus en gevoelig voorgesteld via sounds op zijn laptop, aangevuld met voorgeprogrammeerde pianoloops, keys en beats. Ze groeiden uit door zijn zegzang en raps, intiem waar nodig, uitbundig waar het kon. De avond bewoog moeiteloos tussen die twee uitersten, van fluisterstille passages naar momenten die de zaal lieten meebewegen.
Nummers als ‘Berg’, ‘Rommel’ en ‘Telefoontje’ bewezen hun kracht, maar het was de samenhang van de hele set die beklijfde. ‘Telefoontje’, met zijn gelaagde verhaallijn en plotse humoristische wending, vatte de avond misschien het best samen: Brihang bracht zijn publiek naar de rand van iets emotioneels en ging er dan, met een knipoog, een andere richting mee uit.
Na deze tournee trok hij zich opnieuw een hele tijd terug in de stilte om aan nieuw materiaal te werken. Wie hem in Hasselt mocht meemaken, wist dat hij die rust meer dan verdiend had. En dat de belletjes nog lang nagalmden.
Foto’s (c) Vic Geurts
