Het nieuwjaarsconcert van André Rieu is allesbehalve een gewoon concert. Het is een complete beleving. De avond zit ergens tussen een klassiek optreden, comedy en een groot meezingfeest. De muziek staat centraal, maar bijna net zo belangrijk zijn de humor, het decor, de kostuums en de interactie met het publiek.
In de zaal zie je veel mooie pakken en jurken met glitters. Aan alles merk je dat mensen zich echt hebben opgedoft voor een avond uit. Ook het orkest zag er schitterend uit, in strakke pakken en zwierige baljurken. Het geheel deed denken aan een scène uit een Disneyfilm.
Bekende melodieën, een praatje hier, een grapje daar en momenten waarop er gedanst mag worden: dat vertrouwde recept zorgde ervoor dat de sfeer er meteen goed in zat. Rieu is niet alleen violist en orkestleider, maar ook een entertainer.
De solisten kwamen uit verschillende landen. Bijzonder was het verhaal van Michel Tirabosco, de panfluitspeler uit Roemenië. Hij komt uit een muzikaal gezin, maar doordat hij korte armen zonder handen heeft, was het leren bespelen van een instrument niet vanzelfsprekend. Uiteindelijk koos hij voor de panfluit, en die bespeelt hij op indrukwekkende wijze.
Ook de vele ballroomdansers maakten indruk. Rieu zelf waagde zich af en toe ook aan een dansje, bijvoorbeeld een twist op het bekende ‘Tutti Frutti’. Er was ook ruimte voor een serieuzer moment, zoals een lied ter ondersteuning van Oekraïne.
Tussen het pauzebelletje en het begin van het tweede deel zat maar weinig tijd. De zaal was daardoor nog half leeg toen het orkest alweer opkwam. Rieu loste dat moeiteloos op. Met een gezellig praatje en een paar grapjes hield hij de sfeer erin.
Buiten was het koud met hier en daar een sneeuwbui, maar binnen viel er nog veel meer sneeuw. Niet een paar vlokjes, maar een hele dikke laag. Zoveel zelfs dat het publiek enthousiast echte “sneeuwballengevechten” met elkaar begon. Jong en oud deden mee en hadden zichtbaar plezier.
Het hoge entertainmentgehalte zal niet elke klassieke purist aanspreken, maar hier zong het publiek volop mee en werd er uitbundig gedanst.
Tijdens de toegift verschoof de aandacht in het arena-gedeelte naar de vele ballonnen die uit de lucht kwamen. Al snel werd het een sport om zoveel mogelijk ballonnen het podium op te slaan. De Ziggo Dome veranderde nog één keer in een vrolijk feest, een mooi einde van een leuke avond.
Foto’s: © Patricia Verploegh Chassé / Maxazine


