Alwaar James Bond wellicht de meest bekende fictieve spion uit de geschiedenis is, is Matt Bianco dat op muzikaal gebied. De Britse band doet de spionerende sophisticated gentleman op muzikale wijze herleven via de muziek die de band al sinds 1982 door de speakers laat klinken. Zondagavond trapte de band rond frontman Mark Reilly hun Nederlandse tournee af in de Eindhovense Effenaar.
Waar het publiek deels nog minimaal angstig was om de drukte op te zoeken na een lange Covid19-periode, was een sfeervol gevulde Effenaar getuige van een concert dat muzikaal zelden zo sterk stond als deze avond. Of men nu fan was of niet, eenieder die deze zondag getuige was van het optreden van de naar een fictieve spion genoemde band, moest beamen dat het geluid dat van het podium kwam de perfectie benaderde.
Reilly was heer en meester van het Eindhovense poppodium en leek met zijn performance een gooi te doen naar de acteursrol van de nieuwe James Bond-film. Vergezeld door een jazz-kwintet waarin we gezichten, en stijl, herkenden van de achtergrondband van Jamie Cullum, leek Matt Bianco wat meer de jazzy stijl opgetrokken. Natuurlijk kennen we de historie van Mark Reilly met het New Cool Collective, maar zo jazzy als zondag hoorden we Matt Bianco zelf nog niet eerder. En dat is jammer, want de richting die de Britse band hiermee is opgegaan beviel het publiek ten zeerste. De blue-eyed soul werd ingewisseld door jazz op een manier alsof de band nooit anders heeft gespeeld.
De jazzy versies van grote hits als ‘Get out of your lazy bed’, ‘Who’s side are you on’, ‘Don’t blame it on that girl’, ‘Yeh Yeh’ en natuurlijk ‘Whose side are you on?’ werden subtiel afgewisseld met het nieuwere werk van Matt Bianco’s laatste album ‘Gravity’, dat binnenkort opgevolgd zal worden door ‘The Essential Matt Bianco Re-Imaged, Re-Loved’.
Niet in de minste plaats was het grote klasse te noemen hoe Reilly en de zijnen de Effenaar met groot gemak overrompelden met een sterk swingend concert, dat goed tot zijn recht kwam in de grote zaal. Nee niet uitverkocht, maar de geboden ruimte gaf het aanwezige publiek volledig de ruimte om te dansen of rustig mee te deinen op de muziek van Matt Bianco.
Matt Bianco liet in Eindhoven duidelijk zien en vooral horen na 40 jaar toeren nog lang niet klaar te zijn om met pensioen te gaan. Muzikaal gezien nog net zo sterk als in de jaren ’80, wellicht zelfs wel wat meer gerijpt, als ware het oude kaas of een goede whisky.
Foto’s (c) Bart Teunis
