Dana Fuchs en haar band zorgden voor een avond blues rock met een tintje country om de vingers bij af te likken. De concertzaal Volt in Sittard met de uitstraling van een betonnen kolos/kelder werd door Dana omgetoverd een een zaal waarin passie, energie en liefde de boventoon voerden.
In het voorjaar toerden ze nog door Nederland en inmiddels doen ze weer een aantal zalen in Nederland aan. Nieuw aan de show was dat er een aantal nieuwe nummers werden gedaan van de plaat die volgend jaar het licht ziet. In Memphis ligt inmiddels al wat mooi materiaal klaar om de wereld weer wat mooier te maken.
De band met Jon Diamond op gitaar is inmiddels goed ingespeeld waarbij niet alleen Dana de hoofdrol naar zich toe trekt en vanzelfsprekend Jon, maar ook drummer Piero Perelli, bassist Walter Latupeirissa en keyboardman Pete Levin het geheel naar een hoger niveau weten te tillen. Met name door het keyboard wordt het soulvoller dan ooit. Al bij de eerste noten die Dana brengt word je omver geblazen: wat een kracht en wat een bereik heeft deze dame met haar good looks. Dana weet zoals altijd sexy gekleed de aandacht van het publiek naar zich toe te trekken en ze laat je niet meer los.
De set bevat onder andere de sterke nummers ‘Bliss Avenue’, ‘Handfull too many’ ‘Living on sunday’. De nieuwe plaat is in progress waarbij het publiek al op een paar nieuwe nummers ‘Celebrate life’ en Faithfull Sinners’ wordt getrakteerd. De kern daarin is dat we tijd moeten nemen voor elkaar en dat we tijd moeten besteden aan de liefde.
Dana, nog maar 41 jaar jong, heeft haar ouders en 2 broers en 1 zuster al in de hemel zitten waarbij ze hen toezingt in ‘Calling Angels’. Alle kinderen hebben een voornaam die begint met de letter D. Dana moet ondanks haar grote strot toch wel een brok in haar keel weghalen als ze het verhaal van wat haar de afgelopen 3 jaren is overkomen vertelt. In het nieuwe nummer ‘Better lines’ zijn accenten van ‘Misery’ te ontwaren.
Het thema dat Dana al lang met zich meedraagt is dan ook love. Dit keer geen ‘Helter Skelter’-cover maar een passievolle uitvoering van ‘Whole lotta love’ (Led Zeppelin) waarin Piero zich in het midden van het nummer met een lange drumsolo mag uitleven. Een drumsolo die recht doet aan het nummer waarbij het niet gaat om zijn kunnen te laten zien maar heerlijk de beat dienend weet de band met dit nummer het thema met liefde, passie en energie neer te zetten.
Foto (c) René Obdeijn
