Het uit Mongolië afkomstige The Hu heeft de afgelopen jaren flink aan populariteit gewonnen met hun unieke sound die metal mixt met traditionele Mongoolse keelzang en instrumenten. Net als Dzjengis Khan, die halverwege de show als standbeeld tevoorschijn kwam, is de band flink de wereld aan het veroveren.
Voor de band het podium betrad was het eerst tijd voor het Franse Skáld. Die band mocht zijn opwachting maken in een reeds vrijwel compleet gevulde zaal. Zowat iedereen die een kaartje had voor de avond, wilde ook hun show niet missen. De Fransen hebben hun naam geleend uit de vikingtijd, waar Skalds hofdichters waren en lofzangen zongen. Hun set bracht Tilburg terug naar die tijd met hun Noordse klanken. De nummers konden op flink wat respons rekenen vanuit het publiek, tussen de nummers bleef de band minimaal in contact met het publiek: het bleef bij ‘’thank you very much’’ en ‘’you want more?’’. Gelukkig kwam de intensiviteit vanaf het podium goed over in de zaal waardoor de muziek voor zichzelf sprak.
Toen het na de ombouwpauze tijd was voor The Hu voelde je een spanning in de zaal. Net als bij de support was de kans zeer aanwezig dat je geen woord zou verstaan van wat ze zingen, maar door de kracht in de muziek en de adembenemende keelzang kon je de nummers voelen en kwamen ze keihard aan. Dat gebeurde dan ook snel met ‘Horsemen’, van het nieuwste album. Die plaat kwam eerder dit jaar uit en was vanzelfsprekend ook hofleverancier deze avond.
Met beukende nummers als ‘The Real You’ ontstonden er ook veelvuldig moshpits op de vloer, ook bij ‘Shadow’ bleek het lastig niet mee te knikken op de riff. ‘Echoes Of My Father’ werd dan weer het mooie rustpuntje die zo halverwege de set strategisch was geplaatst. Hierin wisselden de zangers elkaar af en kwam de keelzang prachtig naar voren. Je verstond de tekst niet, maar voelde ieder woord.
Het einde van de set stond in het teken van de bekendste nummers van de band. Daar waar je dacht dat de stemming in Tilburg niet beter kon, bracht The Hu de zaal in extase door achtereenvolgens ‘Yuve Yuve Yu’, ‘Wolf Totem’ en ‘This Is Mogul’ te spelen. Het publiek bleef ‘’HU’’ scanderen toen de band voor het eerst afscheid nam.
Ook tijdens het concert van The Hu bleef het praten tussen de nummers tot een minimum met af een toe een ‘’peace’’ en ‘’Tilburg!’’. Voor de toegift werd ingezet vroeg de band of de zaal van Iron Maiden hield waarna ze hun cover van ‘The Trooper’ in het Mongools startte. Daarna was het helaas gedaan, een avond die voorbij vloog. The Hu had in Tilburg dezelfde veroveringskracht als Khan in zijn tijd. HU!