De Next Stage van Poppodium 013 stroomde vrijdagavond net zo snel vol als dat de regen uit de hemel stroomde. Zo vol was het bij een voorprogramma bijna nooit, wat voor de opener van Micha, Jim Gardner, vast verfrissend was.
Met zijn vertrouwde popmuziek zorgde hij voor een vervroegd dansje voor het publiek en vooral de stembanden konden mooi opgewarmd worden. De uitverkochte zaal kon deze energie vervolgens mooi meenemen naar Micha Bartelds.
De Zwolse zanger opende de show met een heuse lichtshow, harde knallen en vooral veel mysterie. De set trapte af met ‘Be A Man’, een nog onuitgebracht nummer, welke op zijn debuutalbum te vinden gaat zijn.
Hierna werd de toon gezet met het diepe ‘Pray’, waar de zanger zijn zangkunsten als geen ander deed schijnen. De combinatie van hoge, lange noten en geweldig gitaarspel zorgde ervoor dat alle 700 aanwezigen gelijk met volle aandacht luisterden.
Zijn eerste single, ‘Do Me Like You Do’, kon volgens hem voor de diehard fans niet ontbreken. Om het publiek wat meegesleept was ook iets te geven om blij van te worden speelde hij vervolgens het bekendere ‘Liar’, een echte meezinger waar men de energie goed in kwijt kon.
Naast harde dansmuziek toonde Micha deze avond dat hij veel meer in zijn mars heeft. Na een echt jazznummer, ‘Outta Here’, waar gitarist Cedric Siegers vooral de hoofdrol speelde (en terecht), was het tijd om ook zijn gevoelige kant een stem te geven.
Het blok werd afgetrapt met een “Nu is het tijd voor mij om te kiezen”, waar hij normaal kiest voor een ‘Little Man’ of ‘Home’, een onbekende. Nu was er iemand vanaf het balkon die “I Do” schreeuwde. Al gauw werden pianist Sander Moorlag en Cedric teruggeroepen en zonder twijfel werden de eerste noten van ‘I Do’ ingezet.
Micha wilde naderhand wel weten waarom hij dit nummer aan de roepers had opgedragen. “We gaan op dit nummer trouwen!”, schreeuwde Sophie samen met haar verloofde Stan vanaf het balkon. Micha was zichtbaar geraakt hierdoor.
“Over van een liefdesliedje naar een liefdesverdrietliedje”, aldus de zanger, waarna hij het nieuwe ‘Tell Me’ zong. Om het dansen weer enigszins te herintroduceren speelde de band een fantastische uitvoering van ‘Heart Keeps Crying’.
Bij nummers als deze en ‘One Call Away’ sprong de chemie tussen de gehele band er bovenuit. Het publiek kon heel goed merken dat zij met z’n vijven naast collega’s ook hele goede vrienden zijn.
Het laatste blok werd ingeluid met ‘Lose My Life’, een nummer wat neigde naar een nodige kopstem, maar welke door de techniek van de zanger toch niet nodig bleek. Vrijwel ieder genre kwam deze show wel voorbij, wat erg tekenend was voor de veelzijdigheid van Micha.
Hij sloot af met onder andere ‘In The Dark’, een nog onuitgebracht nummer over het vinden van kracht in het donker. In combinatie met ‘Drunk’ en ‘Hopeful’ raakte de zanger nog een keer de gevoelige snaar en hij sloot af met zijn hardste dansnummer ‘Taste Of Heaven’.
De Zwolse zanger gaf tijdens de show al aan even gespiekt te hebben in de grote zaal, waar drieduizend bezoekers in passen. Na een klein grapje over “volgend jaar” werd het weggewuifd, maar met zo’n goed in elkaar stekende show is die kans groot aanwezig.