Op een maandag in september op de Turnhoutsebaan in Antwerpen stonden rijen mensen te wachten op de deuren die open gingen, de deuren van De Roma. Naast deze maandag stond ook de dinsdag in het teken van Clouseau, na meer dan 40 jaar nog steeds een grootheid in de muziek van België. De avond begon met ‘Nobelprijs’, voor de overleden Stefaan Fernande, was dit zijn eerste grote hit. Gevolgd door ‘Brandweer’, de debuutsingle van de band uit 1987, die het publiek in vuur en vlam zette. Een excuus van Koen Wauters voor het te laat komen, maar zijn haar had meer gel nodig dan vroeger en op de vraag kort of lang was het publiek het eens: lang haar voor Koen.

Ook vertelde hij dat Clouseau heel graag de zomertour wilde afronden in De Roma, en ‘California’, een nummer dat tijdens deze tour werd geschrapt van de playlist, werd deze avond toegevoegd, tot groot genoegen van het publiek. Tijdens de nummers hoorde je ook vaak de gitaarsolo van Tom Lodewyckx, die je ook van vele andere projecten zou kunnen herkennen zoals K’s Choice.

‘Casanova’ een favoriet nummer van Clouseau mocht uiteraard niet ontbreken. Op de vraag ‘waren er ook Nederlanders’ was de inleiding om kort te vertellen over hun deelname aan Beste Zangers. De interesse vanuit Nederland was opmerkelijk vond en ze, want hun laatste hit ‘Passie’ was in 1995 of 1996; over het jaartal twijfelden Kris en Koen. ‘Passie’ was de enige nummer 1-notering in de Nederlandse Top 40. De uitvoering met het publiek als achtergrondkoo r was bijzonder en gaf nogmaals aan hoe populair Clouseau nog steeds is. Met de woorden ‘Een Zwoele Zomeravond’ werd de eerste poging gedaan om de zaal af te breken, de openingszin van ‘Verlangen’. ‘Anne’, de nieuwe hit van Bizzey dankzij Beste Zangers, begon met de microfoon naar het publiek dat vol overgave begon te zingen terwijl Koen zijn veters aan het strikken was.

De hits volgden elkaar op en bij sommige van de nummers was er ooit een choreografie bedacht die dan ook door iedereen werd meegedaan, maar toch nog elke keer vol enthousiasme door Koen werd voorgedaan en uitgelegd. ‘Ik, Jij, Hij of Zij’ was daar een perfect voorbeeld van. Dankzij Frank, percussionist van de band, bleef ‘Vogel voor de kat’ op de playlist staan. Frank stond altijd de gehele show te dansen en speciaal voor hem danste de hele band mee. Het rustmomentje kwam van ‘Domino’ en samen met alle lampjes van de mobieltjes gaf dit een ultiem sfeermoment om even op adem te komen voordat het slotoffensief werd ingezet met ‘Van Binnen’, ‘Vonken en Vuur’ en tot slot ‘Tegenpartij’.

Uiteraard kwam Clouseau terug voor de toegift met ‘Wil niet dat je weggaat’. Met ‘Ze is van mij’ en ‘En dans’ vroeg de onvermoeibare Koen Wauters om met volle overgave de armen in de lucht en van links naar rechts te bewegen en zo het laatste nummer tot een eind te brengen. De high fives tussen de bandleden en de groepsbuiging voor het publiek leken het eind van de show, maar niets was minder waar. De band begon onverwacht aan een oud nummer, niet de meest favoriete van Koen: ‘Swentibold’, gevolgd door ‘Ik wil vannacht bij je slapen’.

Twee nummers die niet op de playlist vermeld stonden. Improvisatie of bedacht, het maakte voor de fans niet uit, de show kon niet lang genoeg duren. Even leek Koen de tekst kwijt te zijn, maar deze werd door het publiek feilloos ingevuld. De show kwam echter tot een einde met de klassieker ‘Daar gaat ze’, waarna het publiek ook vol adrenaline De Roma verliet. Clouseau hebben hun cult status als meer dan waar gemaakt.

