In de relatief korte tijd dat de band bestaat heeft zij al een behoorlijke reputatie opgebouwd door haar energieke optredens en muzikaal vakmanschap. Oorspronkelijk begonnen als duo met Harm van Essen (zang, gitaar) en Jochem Jorrissen (drums) voelde deze dat er toch iets ontbrak. Toen de uit het Duitse Münster afkomstige Nikolas Karolewicz (basgitaar, contrabas) zich bij hen voegde bleek het geluid voller en completer. Het eerste album ‘Astray’ uit 2023 werd alom positief ontvangen.
In de tussentijd zijn van het trio twee EP’s verschenen, die samen met een derde EP, zijn samengevoegd op het tweede complete album ‘Triptyque De La Ratte’. De zestien nummers op het album zijn geschreven door voorman Harm van Essen, waarvan één een samenwerking is met Steven van der Nat (Little Steve & The Big Beat). Het album is opgenomen in de Natural Records studio van Bo Brocken. Collega’s als Greg Izor (mondharmonica), Ray Nijenhuis (gitaar), Jan Hidding (zang) en Louie the Honk (saxofoon) hebben hun medewerking verleend aan het geheel.
Wat de heren te bieden hebben is een variatie van stijlen als vlotte Texasblues, wat bedachtzamere Mississippi Countryblues en de wat zompige Swampblues, wat weer typisch voor Louisiana is. Daarnaast is de band niet bang voor uitstapjes in de richting van R&B, Rockabilly en Rock ’n Roll. De valkuil dat La Ratte een ratjetoe (pun intended) aan stijlen voortbrengt wordt knap vermeden; de combinatie ervan past prima bij elkaar. Van het eerste nummer, het uptempo ‘Ain’t No Fun’, tot aan de afsluiter, de boogie-achtige ‘God Knows (I’m Not The Only One)’ wordt de luisteraar meegenomen op een mooie muzikale reis. Nummers die wat mij betreft een aparte vermelding verdienen zijn ‘My Poor Heart’, een typische Mississippi Hill Blues, ‘South Austin Roadcase’ met een fraaie interactie tussen de gitaar van van Essen en de mondharmonica van Greg Izor, en de soulvolle ballad ‘Walking At Night’.
Na het uitstekende debuut van twee jaar geleden heeft La Ratte de belofte waargemaakt. Helemaal verrassend was dat niet. Immers, het grootste deel van de nummers waren al op twee EP’s verschenen. ‘Triptyque’ zou je een cd-op-afbetaling kunnen noemen. Iedere keer kwamen de heren met een deel over de brug. Mooi dat dit, aangevuld door vijf nieuwe nummers, nu allemaal op één cd verkrijgbaar is. Een prima plaat, die zeker nog regelmatig in de cd-speler te vinden zal zijn. (8/10) (For The Road Records)