Vijf jaar is lang in de muziek. Sinds ‘Songs for the Drunk and Broken Hearted’ uit 2021, dat in Engeland de tweede plaats haalde, bleef Mike Rosenberg, beter bekend als Passenger, vooral op tournee en met kleinere projecten bezig. Nu is er ‘Wild Love’, zijn eerste echte studioalbum in die tijd. De man die ooit doorbrak met ‘All the Little Lights’ en ‘Let Her Go’ is intussen echtgenoot en vader. Dat hoor je terug. Waar hij vroeger vooral over gebroken harten zong, gaat het nu over het aangaan van een nieuwe liefde en de twijfel die daarbij hoort.
De plaat werd in de zomer van 2025 opgenomen met vaste producer Chris Vallejo, in een studio die uit een oude boerenschuur in de South Downs is gebouwd. Dat past bij de sfeer. Het klinkt warm, ongehaast en zonder opsmuk. Piano, akoestische gitaar en wat Americana gitaarwerk dragen de liedjes. De stem is nog altijd dat hoge, enigszins breekbare timbre dat je meteen herkent. Wie daar tot nu toe niets mee had, wordt ook nu niet bekeerd.
‘Boomerang’ opent verrassend levendig. Het refrein is direct en brengt beweging in een plaat die ook zwaarder had kunnen uitpakken. ‘It Was Gonna Be You’ kijkt juist terug naar een relatie die uit elkaar viel, maar de melodie blijft licht en de piano en gitaartjes houden het uit de sfeer van een standaard afscheidslied. ‘Caution to the Wind’ vraagt hoeveel controle je moet loslaten als je echt iets wilt riskeren. Rosenberg maakt dat zelden ingewikkeld. Zijn kracht is dat hij grote gevoelens in kleine situaties vangt.
Soms schuurt dat aan tegeltjeswijsheid. Hier en daar glijdt een tekst richting de kalenderspreuk, maar de balans blijft over het geheel behouden. ‘Catherine Wheels’ is rustig en geeft zijn stem alle ruimte. Het titelnummer ‘Wild Love’ vormt het hart van de plaat. Een pianosong met countryklanken over de periode waarin een werkrelatie overging in een liefdesrelatie, spannend en beangstigend tegelijk. Het arrangement blijft bescheiden en dat werkt. Het klinkt als een gesprek, niet als een voorstelling.
De cover van Taylor Swifts ‘Willow’ is het opvallendste onderdeel. Rosenberg vertaalt het nummer naar zijn eigen taal en haalt het singer-songwriter karakter naar voren. Dat werkt beter dan verwacht, al is het geen reden om de plaat op te zetten. ‘California’ en ‘Lightning Strikes’ brengen wat meer tempo, ‘Bonnie’s Song’ is intiemer en laat horen dat verantwoordelijkheid en gezin zijn blik hebben veranderd. ‘Ghosts’ sluit af met herinneringen die niet verdwijnen zodra een nieuw hoofdstuk begint.
De beperking zit in de veilige koers. Passenger blijft in zijn bekende zone, en niet alle nummers blijven even goed hangen. ‘Catherine Wheels’ en ‘Bonnie’s Song’ verdwijnen sneller uit je hoofd dan de titelsong, ‘Boomerang’ en ‘It Was Gonna Be You’. Toch is ‘Wild Love’ een degelijke terugkeer. Het is warm, persoonlijk en eerlijk over twijfel, zonder daar een drama van te maken. Geen nieuwe weg, wel een goed uitgevoerde stap vooruit. (8/10) (Black Crow Records)