Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    zondag, februari 22
    Trending
    • Crime 101 (2026)
    • Randy Feltface in Muziekgebouw Eindhoven: Grof, geniaal, maar geweldig
    • Album recensie overzicht: Mumford & Sons, Altın Gün en meer
    • De wekelijkse New Music Friday Maxazine Playlist op Spotify, 20 februari 2026
    • Beroemde muzikanten en hun passie voor casino’s en gokken
    • Paul McCartney – Man On The Run (2026)
    • Antoon trakteert uitverkocht PAARD op nieuwe muziek
    • Shintaro Sakamoto – Yoo-Hoo
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Bywater Call – Remain
    CD Recensie

    Bywater Call – Remain

    By Eric Campfens5 september 2022

    Het is snel gegaan met Bywater Call. In 2017 is de band in Toronto, Canada opgericht door zangeres Meghan Parnell en gitarist Dave Barnes, die Bruce McCarthy (drums), Mike Meusel (bas) en Alan Zemaitis (toetsen) erbij betrokken. Een jaar later voegden Stephen Dyte (trompet) en Julian Nalli (tenorsax) zich bij het gezelschap. Zij wonnen de 2018 Toronto Blues Society Talent Search en eind 2019 verscheen hun titelloze debuutalbum, dat overal goed werd ontvangen.

    Nu is hun tweede album uitgekomen met de titel ‘Remain’. Net als op hun debuut zijn alle elf nummers door de band zelf geschreven. Opvallend is de stem van Meghan Parnell. Het bereik is groot en deze is zo sterk en flexibel, dat zij kracht uitstraalt zonder schreeuwerig over te komen. De rest van de band zijn goed op elkaar ingespeelde muzikanten, die een stevig fundament vormen en een overtuigende mix van rock en soulblues neerzetten. Gitarist Barnes is een meester van de slidegitaar, en Dyte en Nalli zorgen als blazerssectie voor het soulvolle geluid.

    Het album begint stevig met de rockende blues ‘Falls Away’ en de band geeft hiermee meteen hun visitekaartje af; de luisteraar hoort welke richting het op gaat. Van hetzelfde laken een pak zijn ‘Go Alone’ en ‘Left Behind’. Voor de nodige variatie en broodnodige adempauze zorgen ballads als ‘Lover Down Slow’ en ‘Fortune’. Een meer dan uitstekend album. Als ik jaarlijstjes zou bijhouden dan staat deze zeker in de hoogste regionen. (9/10) (Gypsy Soul Records)

    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleConcerttip maandag 5 september: Strand of Oaks @ Paard
    Next Article Sheila E laat de allerkleinsten shinen in Arnhem!

    Related Posts

    Album recensie overzicht: Mumford & Sons, Altın Gün en meer

    Shintaro Sakamoto – Yoo-Hoo

    U2 – Days Of Ash

    Kula Shaker – Wormslayer

    Laurence Jones – On My Own

    Sleaford Mods – The Demise of Planet X


    RSS Muzikantenbank
    • Death core screamer zoekt band
    • Ervaren en gemotiveerde muzikanten gezocht rock/metal
    • Swingende Contrabassist gezocht
    • Funk–Pop–Soul Band zoekt Solo‑Gitarist!
    • Toetsenist gezocht voor bluesrock band
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.