Na meerdere keren van uitstel door de coronapandemie kon ook Suzanne Vega eindelijk weer op tournee door Europa. Die tour bracht de New Yorkse singer-songwriter eind juni al voor een eerste Nederlands concert naar het Zuiderparktheater in Den Haag. Na dat optreden werd Vega zelf getroffen door corona met als gevolg een reeks annuleringen in België en Duitsland. Om de quarantainetijd in haar hotel te doden besloot Vega via het taalplatform Duolingo Nederlands te leren. Tijdens haar concert in Muziekgebouw Eindhoven deelde de inmiddels 63-jarige zangeres de resultaten met het publiek dat hartelijk kon lachen om Vega’s krakkemikkige Nederlands. Het paste ook goed bij de naam van haar huidige tournee ‘An Evening of Intimate Songs and Stories’.
Het is alweer 37 jaar geleden dat Vega haar titelloze debuutalbum uitbracht met daarop de hit ‘Marlene On The Wall’. In Eindhoven was dit meteen het eerste nummer. Vega legde het publiek grappend uit dat ze haar fans niet te lang in spanning wilde laten wachten voor de bekende oudere songs. Gedurende het hartverwarmende dik anderhalf uur durende concert serveerde Vega liedjes geïnspireerd door haar eerste liefde in ‘Gypsy’ en ‘In Liverpool’, het deprimerende wereldnieuws in ‘David and Goliath’, de Tsjechische president Vaclav Havel in ‘Horizon (There is a Road)’, Elvis Costello in ‘When Heroes Go Down/Lipstick Vogue’ en haar favoriete kleur zwart in het nieuwe ‘I Never Wear White’.
Uiteraard ontbraken haar grootste hits ‘Luka’ en ‘Tom’s Diner’ niet die ze vlak voor de toegift speelde. In die toegift gaf Vega zich over aan ‘Walk On The Wild Side’, “a very New York song” van haar goede vriend Lou Reed. En hoewel de bedoeling goed was, stak haar versie bleek af bij het origineel.
Dat kan niet gezegd worden van de rest van Vega’s optreden. Want ook al is ze hier tegenwoordig minder zichtbaar, Vega is een topartiest die door de jaren heen niks aan kracht heeft ingeboet. Haar liedjes over de grote stad en de bewoners klonken als boeiende verhalen. En met haar aangename rustgevende stem vertelde ze die verhalen op sublieme, bijna poëtische wijze. Wat tijdens haar performance opviel, was dat de songs door de beperkte instrumentatie – ze werd slechts begeleid door ex-David Bowie gitarist Gerry Leonard – meer bezieling kregen.
Vega’s vertrouwde stem klonk intenser en daarmee kregen de teksten nog meer nadruk. Leonard wist de liedjes hier en daar met distortie of subtiele harmonische effecten extra cachet te geven. Vega’s songs verdienen een dergelijke intieme setting. Suzanne Vega telt nog steeds mee met haar tijdloze liedjes en persoonlijke voordracht getuige haar optreden in Eindhoven.
Foto’s (c) Rita Kuenen
