De A’DAM Toren was zaterdag decor voor de allereerste editie van To The Moon and Back, een charityfestival voor War Child. Namen als Zoë Livay, Niels Geusebroek en Goldband betraden hier kleinschalige podia om zo geld voor het goede doel in te zamelen.
Naast die namen speelden er ook nog een hoop andere artiesten. De dag werd afgetrapt door onder andere Nederlandse popband Rondé. Zelf zijn ze niets anders gewend dan in grote zalen spelen, dus dit noemde Rikki een heuse verandering. De meeste nummers hadden dan ook een akoestische draai gekregen, maar het dansgehalte was alsnog aanwezig.
Ter ere van de akoestische sfeer speelde de band de helft van de set midden in het publiek, zonder microfoon. Dit zorgde voor een nog intiemere setting dan het in eerste instantie al was, op 17 hoog in hartje Amsterdam.
De volgende die deze zaal mocht vullen was Eloi Youssef. Onder het publiek vooral bekend als de oude leadzanger van succesvolle band Kensington, maar met zijn eigen repertoire weet hij inmiddels het grotere publiek ook in te palmen.
Dat bleek al aan het aantal bezoekers ten opzichte van het aantal bezoekers bij Rondé. De zaal stond zo goed als vol en de eerste rijen maakten er een heuse cozy setting van door op de grond in kleermakerszit te gaan zitten.
Naast zijn eigen bekende repertoire speelde hij ook een aantal volledig nieuwe liedjes die hij kort daarvoor in Berlijn had geschreven. Kensington-track ‘Do I Ever’ kon niet ontbreken, zeker niet nadat hij zich na het spelen realiseerde dat de eerste keer dat de band deze track ooit speelde ook in hetzelfde gebouw was.
Intussen was het tijd voor Chef’Special om een akoestische show te geven in de zogeheten Shelter. De bandleden zaten allemaal in een halve cirkel waarbij leadzanger Joshua Nolet vervolgens het podium kon belopen.
Niet alleen het podium werd belopen maar het publiek moest op een gegeven moment ook ruimte maken voor de zanger om midden in het publiek feest te vieren.
Met nummers ‘In Your Arms’, ‘Speed Of Light’ en ‘Amigo’ zorgde de band voor een herkenbare show met veel liefde voor de muziek.
Gelijk werd vervolgd met nog een naam die niet uit de Nederlandse muziekwereld weg te denken is: Douwe Bob. De countryzanger speelde deze keer zonder band, waardoor hij bepaalde nummers op een hele nieuwe manier kon spelen.
Net als Eloi zag Douwe dit als een uitgelezen kans om nieuw repertoire op het publiek te testen. Buiten het nieuwe repertoire om speelde hij ook hits als ‘This World Is Our Home’ en ‘Nothing To Lose’. Dit gebeurde op de twintigste verdieping, met het mooiste uitzicht over de hoofdstad.
Om de avond dan echt in te luiden was daar rockicoon Jett Rebel. Hij gaf zelf al aan een tijd een pauze te hebben gehad na zijn vorige theatertour, maar aan de energie lag het niet. De energie was erg aanstekelijk en de voetjes gingen dan ook eindelijk goed van de vloer bij het publiek.
Om de avond feestelijk af te sluiten waren daar Sunnery James & Ryan Marciano. Het bekende Nederlandse dj-duo nam het roer over van een soort ‘voorprogramma’, twee jonge jongens die het publiek vast konden opwarmen.
Voor de feestende festivalgangers die een kaartje voor het duo hadden gekocht had de avond niet beter kunnen eindigen. Een drankje, een dansje, en vooral een hoop geld ingezameld voor War Child. Deze editie smaakte direct naar meer en liet als geen ander zien hoe muziek mensen samen brengt.
Foto’s (c) Ilona van der Hoek
