musical [mu·si·cal, mu·si·cals (mv) ] – Zelfstandignaamwoord
1. (kunst) toneelstuk of film waarin wordt gedanst en een deel van de tekst gezongen wordt
Eén van de meest ondergewaardeerde vormen van muziek als het gaat over muziek in het algemeen. Maar terecht of onterecht, musicals zijn een muzikale richting op zich, die zonder muziek niet kan bestaan. De één houdt er van, de ander verafschuwt de musical, maar één ding staat vast: Musicals zijn een enorm populaire stroming in de muziek, waarbij uitverkochte zalen meer regel dan uitzondering zijn.
Volgens aloud Disney-gebruik moet iedere musical zo ongeveer wel één of meerder nummers van de hand Elton John bevatten. Maar wat als je musical voor een heel groot deel draait om de Franse sfeer van een niet-Disney film, en de muziek van Yann Tiersen? Morssinkhof Terra Theaterproducties wist het met de rechten van de musicalversie van de Franse romantische komediefilm ‘Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain’ op te lossen door, op de opening na, de muziek te gebruiken van Daniel Messé (Hem), die samen met Nathan Tysen ook het script schreef. Natuurlijk in de stijl van de beroemde film uit 2001, maar daar zelfs Elton John in te verweven.
Wat ‘Amélie’ wellicht méér musical maakt dan welke musical dan ook, is het briljante gegeven dat al duidelijk werd bij aanvang. Geen extreem grote zaal om het stuk bombastisch te doen overkomen, geen groot ensemble om de eventuele missers van de hoofdcast te verbloemen, maar vooral: Geen orkest dat in de orkestbak voor het toneel de muziek vanaf een papier opdreunde. In Theater De Veste in Delft gebeurde het, waar donderdagavond de musical rondom het verhaal vanuit het dagelijkse leven van de jonge Amélie Poulain in première ging.
Bij het hijsen van het doek werd al meteen duidelijk dat men bij ‘Amélie de Musical’ te maken heeft met muzikanten. Echte muzikanten, die gedurende de voorstelling zelf de muziek ten gehore brachten. Muziek, die zo enorm belangrijk is bij ‘Amélie’. Het geeft een groot compliment aan castingdirector Fay Muller die voor ‘Amélie’ een cast bijeen bracht die zelden zo scherp paste. Een cast die niet alleen moest kunnen acteren, dansen en zingen, maar ook een instrument moest kunnen bespelen, alsmede begenadigd poppenspeler moest kunnen zijn. Inderdaad, ‘Amélie de Musical’ is geen doodgewone musical. Morssinkhof Terra Theaterproducties heeft natuurlijk al jarenlange ervaring met vele familiemusicals waarbij poppenspelers een grote rol spelen (Kikker, Dribbel, Raad eens hoeveel ik van je hou), het was nu echter voor het eerst dat de producent een volwassen voorstelling op de planken zette, waarbij de kwaliteit natuurlijk stukken hoger moet liggen. En dat lukte.
De kleur van ‘Amélie’ is groen, en groen werd het gehouden. Van het genieus in elkaar gestoken decor, tot en met de kleding van vrijwel de gehele cast. Exclusief Amélie natuurlijk, een rol met verve gespeeld door de Tilburgse Christianne de Bruijn (Sister Act, Wicked, Moeder ik wil bij de revue). Hoe Christianne de rol van de schuchtere, lieve, soms wat ondeugende, Amélie Poulain neerzette, was op het perfecte af. Het structureel om zich heen turende nerveuze karakter, bleef gedurende de gehele voorstelling in stand. Maar ook de Vlaamse Charlotte Boudry, die onder andere de rol van de hypochondrische sigarettenverkoopster Georgette vertolkte, verdient een groot applaus. Vanaf het moment dat de cast haar opwachting maakte in het café, was het het publiek duidelijk welke de aanwezige, maar in veilige wikkeldoek verhulde actrice qua karakter speelde. Een knappe prestatie.
Maar ook David Schwarz, die de rol van Nino vertolkte, en de ervaren Ger Otte, die een hele reeks aan rollen had gedurende de voorstelling, verdienen een groot applaus. Net als Christiaan Koetsier, die de rol van de broze schilder Dufayel zo sterk benaderde, dat je soms dacht dat het Serge Merlin zelf was, zeker op de momenten dat hij hoog van boven het decor naar beneden tuurde en riep. De sfeer, de vernuftige wijze van gebruik van decor, alsmede het prachtige muzikale samenspel, maken van ‘Amélie de Musical’ direct een van de beste ‘kleine’ musicals van de laatste jaren. Eén die zich meteen kan meten met de ‘grote’ musicals. En dat voor een eerste ‘volwassen’ musical van Morssinkhof Terra. Want wees nu eerlijk; Wie in een musical zelfs een vlieg, een goudvis en een grote witte knikker een rol kan geven…
Foto’s (c) Annemieke van der Togt
