Koninklijk Theater Carré maakte zich zaterdagavond klaar voor een avond Jett Rebel, in zijn eentje. Een paar jaar terug in ongeveer dezelfde setting, maar toen in het Concertgebouw met op het podium de woonkamer van Jelte Tuinstra. Deze keer stond op het podium de zolderkamer van Jelte, compleet met verhuisdozen, een lichtbol aan een touwtje en hoop spul onder doeken dat later onthuld zou worden.
Onder applaus kwam Jett Rebel het podium op en nam plaats achter de vleugel. De zaal vulde hij met een instrumentaal stuk dat erg rustig begon, bijna klassiek. Vloeiend werd het tempo hoger en nam hij je in verschillende grooves mee van jazz tot rock. Hij bouwde weer af en liet het overlopen in het nummer ‘Perfect Lady’, afkomstig van zijn meest recente album. Het nummer leek te gaan over het kwijtraken van een geliefde, waarna je vervolgens blijft zoeken naar een ander, maar de perfecte niet vindt. In het volgende nummer ‘Neither of You’ werd hierop aangesloten. Het nummer werd omgebogen en plots hoorde een uitverkocht Carré ‘Amy’.
De lichten waren weer op de totale zolderkamer gericht en Jelte gaf een uitleg over de zolderkamer en de show. Hij had duidelijk veel energie en was erg in zijn element. Hij haalde een doek weg en vond een gitaar. Zijn kunde hierop werd door het publiek goed in ontvangst genomen. De melodieën die op gitaar gespeeld werden, werden tegelijk ook gezongen.
Daarna rommelde Jelte lekker wat op zijn zolderkamer en haalde een keyboard tevoorschijn, waar een leuk verhaal achter zit. Het was leuk om te zien hoe enthousiast Jelte zelf ook werd van zijn speelgoed. De balans tussen muziek spelen en praten was goed gevonden. Ook als er geen muziek werd gespeeld was het op het podium erg vermakelijk. Jelte is charismatisch, en is met zijn zelfspot ook erg komisch. Opvolgend waren veel hoogtepunten achter elkaar. Het nieuwe keyboard heeft een zwaar basgeluid dat werd gebruikt om een feestje mee te bouwen de komende nummers.
Jelte ging weer staan en het loopstation was nu aan de beurt. Hij nam een paar maten beatbox op en legde daar een aantal harmonieën overheen met zijn stem. Snel werd het duidelijk dat het om ‘Wanna Be Startin’ Somethin’’ ging van Michael Jackson. Met alleen de geloopte vocalen stond het al erg sterk, maar er werd weer een feest van gemaakt toen de keyboards er ook bij werden betrokken. Toen dit klaar was reageerde het publiek dan ook erg luid en verwonderd. Daarna ging het nummer ‘Sugar’ ook het loopstation in, maar dan lijn voor lijn ingespeeld op gitaar. Het was een soort kijkje achter de schermen van het nummer, waarbij je elke lijn live zag gebeuren en zo het nummer één geheel zag worden, van slaggitaar tot leadgitaar en basgitaar tot zang.
Jelte was niet de enige in de show met muzikaal talent. Op het moment dat Jelte weer achter de vleugel kroop en wat speelde, hoorde je de mondharmonicasolo van lichtman Ruben de Snoo eroverheen. Het klonk lekker bluesy. Daarna vertelde Jelte over hoe hij naar autotune kijkt, met een uitleg erbij over een bowlingbaan en tekeningen op het schoolbord. De lijnen op het bord waren nauwelijks te zien, maar om zijn punt duidelijk te maken maakte dat helemaal niet uit. Heel Carré begreep Jelte en was het met hem eens, aan het applaus en gejoel te horen.
Na het nummer ‘Never Gonna Be The Same’ ging een groot deel van het publiek al staan en klappen, maar de show was nog niet voorbij. Jelte vertelde nog dat hij trots is op dat hij nu 28 is en speelde de laatste twee nummers na deze inleiding. ‘Just In Case You’re Ever Down Again’ raakte de zaal en maakte hen muisstil. Achteraf kon je een volwassen man in het publiek horen zeggen dat het niet veel scheelde of hij was aan het huilen. Begrijpelijk. Afsluiten deed Jelte met ‘Unconditional Love’, gelijknamig met deze solotour. Carré had van een erg bijzonder show genoten en nu was het dan tijd voor die verdiende staande ovatie. Jelte had zich deze avond van zijn beste kant laten zien en was duidelijk echt dankbaar naar het publiek toe.
De show bevat oud werk, nieuw werk, creatieve covers en een goede dosis Jelte in een pure vorm. Na deze aftrap in Carré Amsterdam gaat de tour nog door tot 16 maart; dan sluit hij af in het Oude Luxor Theather in Rotterdam.
Foto’s (c) Marjolein Tap
