Close Menu
.: Maxazine :.
    Facebook X (Twitter) Instagram RSS
    woensdag, februari 11
    Trending
    • The Black Keys naar AFAS Live
    • Ye naar Gelredome
    • Twee dichters, één stem: Het magische verhaal van De Poema’s
    • Victor Meijer – Bubblegum Psycho
    • The Black Crowes exclusief naar 013
    • KAYTRANADA naar Ziggo Dome
    • Heksen en koningen brengen een ode aan de metal in Heerlen
    • Labrinth – Cosmic Opera Act I
    Facebook X (Twitter) Instagram
    .: Maxazine :.
    • HOME
    • Muzieknieuws
    • Concertverslagen
      • Festivals
        • ADE
        • Bospop
        • Brutal Assault
        • CityRock
        • Dour
        • Eendracht Festival
        • Festyland
        • Geuzenpop
        • Jera On Air
        • KempenerPop
        • Lowlands
        • Mundial
        • Paaspop
        • Pinkpop
        • The Brave
        • The Hague Jazz
    • Interviews
    • CD Recensies
      • Legendary Albums
    • Prijsvragen
    • Extra
      • Verjaardagen
      • @Enjoythismusic
    .: Maxazine :.
    You are at:Home»Muziek»CD Recensie»Delain – We are the others
    CD Recensie

    Delain – We are the others

    By Redactie8 juni 2012

    In 2007 overleed de Engelse Sophie Lancaster aan haar verwondingen die ze had opgelopen bij een mishandeling. De reden: ze zag er wat anders uit dan anderen. Het inspireerde Delain tot het nummer ‘We are the others’, als lijflied voor iedereen die al dan niet bewust afwijkt van algemeen als ‘de norm’ geaccepteerd wordt. Het werd de titeltrack van de derde cd van de van origine Zwolse band.

    We are the Others is toegankelijker dan het vroegere werk van Delain. Volgens Charlotte Wessels, zangeres van Delain is het te verklaren doordat de nummers voorheen door oprichter Martijn Westerholt werden geschreven en op ‘We are the others’ mee werd geschreven door Guus Eikens en zij zelf. Delain is hierbij wat overgegaan van symfonische metal naar symfonische rock hoewel die metalinvloeden er toch nog duidelijk in blijven zitten. Opvallend is ook weer een wisseling van muzikanten op het derde album: gitarist Ronald Landa werd vervangen door Vengeance-gitarist (en zoon van Vengeance legende Jan Somers) Timo Somers en Otto Schimmelpenninck van der Oije vervangt bassist Rob van der Loo.

    Delain komt vanaf het eerste nummer ‘Mother Machine’ zelfverzekerd en krachtig over. Durft te experimenteren (‘Milk and Honey’) en begint meer als band te performen in plaats van de op projectbasis achtige eerdere periode. Ging naar Stockholm voor een krachtige productie met een team dat eerder werkte voor o.a. Rammstein, Clawfinger, Scorions en Apocalyptica) en nam ditmaal slechts eenmaal een echt gastoptreden op op de plaat. Fear Factory frontman Burton C Bell gooit op ‘Where is the blood’ een stevig, verrassend gastoptreden doorheen, echt naar grote hoogte brengen doet hij nu ook niet echt. Zijn guesting stelt niet veel voor, maar het is juist de krachtige stem van frontvrouw Charlotte Wessels die het nummer draagt tot in die gewenste hoogte.

    Wessels laat overigens over het gehele album blijken flink gegroeid te zijn sinds ‘April Rain’. Enkele festivalervaringen rijker en een paar jaar ouder groeit ze steeds meer en meer in haar rol en waar Delain voorheen nog wel eens gedragen werd door toetsenist Martijn Westerholt, trekt Westerholt zich op gepaste wijze terug om van Delain een volwaardige band te maken met een flinke internationale potentie. Het is dan ook maar goed ook dat Delain na twee albums bij Roadrunner Records de deur werd gewezen toen eigenaar Cees Wessels (geen familie) zijn laatste aandelen verkocht aan Warner Music. Doordat Warner geen trek had in te veel stevige muziek, kreeg Wessels mooi de kans om ‘zijn’ Delain weer mooi onder te brengen in Nederlandse handen, bij Redline Music, onderlabel van zijn CNR Records, om toch weer met een Nederlands Label te laten zien dat Nederland koploper is als het gaat om vernieuwende rock.

    Het is er wel de oorzaak van dat ‘We are the others’ nu pas in de schappen ligt, maar om dat goed te maken heeft Delain een tweede versie op de markt gebracht, met daarop 4 bonus-tracks. Vier live-tracks van hun eerdere albums (‘The Gathering’, ‘Control the Storm’, ‘Shattered’ en ‘Sleepwalker Dream’) waardoor en-passant ook nog even een cameo te horen valt van Marco Hietela (Nightwish), die op eerdere albums ook al te horen was. En zo is het cirkeltje toch weer rond. (8/10)(Redline Music/CNR)


    Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email
    Previous ArticleTrage nummer 1 voor Racoon
    Next Article Muziekquiz 160: Van wie is het origineel?

    Related Posts

    Victor Meijer – Bubblegum Psycho

    Labrinth – Cosmic Opera Act I

    Album recensie overzicht: Big Big Train, Joe Bonamassa en meer

    Album recensie overzicht: Robin Berlijn, The Hara en meer

    Mika – Hyperlove

    Ari Lennox – Vacancy


    RSS Muzikantenbank
    • Folk project zoekt cellist
    • Bassist zoekt band (50+)
    • Intermediate tot gevorderde bassist gezocht!
    • Coverband zoekt zangeres
    • Drummer gezocht!
    Over ons
    • Disclaimer
    • Adverteren
    • Privacybeleid en gebruiksvoorwaarden
    Maxazine Regionaal
    • Brabant
    • Gelderland
    • Limburg
    • Noord
    • Noord Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zuid Holland

    Maxazine is er ook in andere talen:



    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.