Een Lorax-outfit, vuurjongen en watermeisje, liters nepbloed en verscheurde kostuums; de succesformule voor de reeks Halloween-concerten van Only The Poets, getiteld ‘One More Fright’, kon op zaterdagavond weer uit de kast worden getrokken.
Naast de reguliere show speelde de band vooraf nog een zogeheten ‘funeral’ show, een kortere set waar ze alleen maar nummers speelden die ze doorgaans niet meer spelen tijdens shows.
Deze show werd ingeluid met het iconische deuntje van Ghostbusters, waarna de band in passende Ghostbusters-outfits het podium betrad. Kort daarna hoorden de fans de iconische melodie van fan favoriet ‘Stolen Bikes’, waardoor iedereen wist dat de avond begonnen was.
De fans konden een kleine inschatting maken over welke songs gespeeld zouden worden deze avond middels het speciale decor. Bij ieder bandlid stond een persoonlijke grafsteen en verspreid over het podium vond men grafstenen waar diverse nummers, waaronder ook ‘Dead Young’ en ‘You Can Do Magic’, in stonden gegraveerd.
Dit was overigens geen doorgewinterde spoiler over de setlist, de laatste van bovengenoemde is namelijk niet gespeeld. Tijdens ‘I Don’t Wanna Be Your Friend’ kon leadzanger Tommy Longhurst gelijk laten horen hoe goed hij kan zingen, de uithaal op het einde van de tune haalt lang niet iedereen.
Tijdens ‘Already There’ konden de fans ook aan de band laten zien hoeveel zin ze erin hadden. Toen het nummer nog wel veel gespeeld werd tijdens reguliere shows schreeuwden ze altijd de zin “ain’t it crazy, that you don’t know you saved me” terug naar de band. Ook deze avond kon deze chant niet ontbreken.
Na ‘It’s Okay (Not To Be Okay)’, een emotionele ballad over de mentale gezondheid, was het tijd om nog even een paar “oude bangers” erdoorheen te gooien. Met ‘Miserable’, ‘Nana’s House’ en ‘indigo’ kregen de fans zeker de kans.
De begrafenis werd afgesloten met twee songs van de eerste EP ‘demos.’. ‘Ceasefire’ is hun allereerste nummer, welke de hele zaal vulde met zaklampen. Na ‘Even Hell’ ging de band snel van het podium af om zich op te maken voor het tweede deel van de avond.
Deze werd ingestart met een ietwat stereotypische Halloween-stem die door de speakers “This is One More Fright” bolderde. Een erg doordachte lichtshow introduceerde de nieuwe kostuums van de band: twee lightsabers waren al gauw te zien op het podium waarna een Stormtrooper, Darth Vader, Luke Skywalker en Han Solo het podium betraden. De fans werden lyrisch.
Een kenmerk van One More Fright is dat er voornamelijk covers gespeeld worden, om het echt een bijzondere show te maken. ‘Dracula’ van Tame Impala en ‘Bad Guy’ van Billie Eilish konden niet ontbreken.
Uiteraard werd ook een aantal nummers uit het eigen repertoire gespeeld, zo ook ‘Looking At You’. Deze is perfect om de hele zaal mee te laten dansen, er dient namelijk naar gitarist Roo (Andrew Burges) en bassist Clem Cherry gewezen te worden op de maat: “looking at you (Roo), looking at him (Clem)”. Of je nu een nieuwe luisteraar van de band was of een fan die hen al jaren volgt, de opdracht was duidelijk.
Tussen ‘Over & Over’ en ‘I Keep On Messing It Up’ door volgde weer een paar covers: ‘Sex On Fire’ van Kings of Leon, ‘End of Beginning’ van Djo en ‘Murder on the Dancefloor’ van Sophie Ellis Baxtor.
Zowel voor al bestaande fans als voor nieuwe luisteraars was het concept van deze show heel vermakelijk. Als je hun muziek niet goed kende waren er genoeg bekende covers, zo ook ‘Vampire’ van Olivia Rodrigo en ‘Espresso’ van Sabrina Carpenter, om mee te kunnen zingen, en voor de die-hard fans was het bijzonder om je favoriete band dit soort covers te horen spelen.
Naast dat de band zelf kostuums aan had, stond de hele zaal vol met heel veel creatieve kostuums. De lichten in de zaal werden open geschoven en een aantal kostuums werd uitgelicht. Vooraan stond nog een Luke Skywalker, dus Tommy stelde voor dat hij het van hem over kon nemen zodat hij achterin de zaal dronken kon worden, uiteraard met een knipoog.
Een Bad Bunny-kostuum werd uitgelicht en al gauw vond de band Jack Sparrow. De ene piraat na de ander werd gevonden en zonder na te denken zette de hele band in een keer het fameuze deuntje van de Pirates of the Caribbean-films in. Dit kleine moment liet zien hoe goed de band inmiddels op elkaar ingespeeld is.
Na ‘Mr. Brightside’ van The Killers werd al gauw ‘Thriller’ van Michael Jackson ingezet. Terwijl de fans helemaal wild werden, werd de melodie gauw omgezet in het eigen nummer ‘All This Time’. Het is veilig te zeggen dat de teleurstelling enigszins voelbaar was, al werd er voornamelijk gelachen.
Na ‘Angels’ van Robbie Williams volgde het eigen ‘Bad’, een nummer waar vooral de bas en drums de overhand namen. Darth Vader (bassist Andy) en de Stormtrooper (drummer Marcus Yates) deden hun masker even af om echt van het moment te kunnen genieten waarna ze ‘As It Was’ van Harry Styles instartten.
Na ‘JUMP!’, ‘One More Night’ en ‘Teenage Dirtbag’ van Wheatus was het tijd voor het allerlaatste nummer, welke bij Only The Poets altijd hetzelfde is. Voor ‘Emotional’ werd op de vloer zoals gewoonlijk een moshpit gecreëerd waar menig fan aan meedeed. Na driemaal een mosh was het nummer tot een einde gekomen en daarmee ook deze reeks One More Fright-shows.
De bandleden gaven deze avond aan hoe dankbaar ze zijn voor de kansen die ze gekregen hebben door het Nederlandse publiek en hoe blij ze altijd zijn om weer terug te zijn in Nederland. Een kleine teaser voor One More Fright 2027 in Nederland werd al gegeven en na een hoop luchtkusjes verlieten ze het podium. De meeste schmink was behoorlijk uitgelopen, outfits zaten scheef, vleugeltjes lagen op de grond; allerlei tekenen van een geslaagde Halloween in Melkweg MAX.