Met ‘The Hard Truth’ komt Wynonna Judd in het reine met haar verleden en met zichzelf. Met een welhaast ongekende persoonlijke zeggingskracht zet ze een album neer waarin verleden, heden en toekomst samenkomen, zonder verwijt en zonder erin te blijven zwelgen.
Wynonna Judd is de dochter van Naomi Judd, die samen met haar dochter als The Judds grote successen vierde in de countrymuziek. In 1989 scoorden ze in Nederland een Top 40-hit met ‘Why Not Me’, afkomstig van het gelijknamige album uit 1984. Na 1990 ging Wynonna haar eigen weg, en bepaald niet zonder succes. Vooral in Amerika groeide ze uit tot een grote naam binnen de countrymuziek, zowel solo als met The Judds.
Dat haar moeder Naomi in 2022, op de dag waarop The Judds zouden worden opgenomen in de Country Music Hall of Fame, door zelfdoding kwam te overlijden, is een scenario dat zelfs een doorgewinterde regisseur zich nauwelijks zou bedenken. Voeg daarbij de persoonlijke strijd die Wynonna door de jaren heen heeft moeten leveren om er weer bovenop te komen, waaronder haar gevecht tegen een eetstoornis en financiële problemen. En dan is er nog het gegeven dat ze pas op haar dertigste ontdekte dat haar vader niet haar biologische vader was. Deze man overleed in 2000, zonder dat Wynonna hem ooit had gezien of gesproken.
Het zijn de ingrediënten voor een persoonlijk album dat zijn gelijken nauwelijks kent. Mits goed en integer uitgevoerd, natuurlijk. En precies dat is wat er op ‘The Hard Truth’ gebeurt.
Gedurende ruim 43 minuten trekken elf nummers aan je voorbij die niet voor elkaar onderdoen en nergens de aandacht doen verslappen. Het is een album waarop Wynonna haar leven niet mooier maakt dan het is, maar de luisteraar juist deelgenoot maakt van haar persoonlijke zoektocht naar verwerking, acceptatie en uiteindelijk heling.
Op ‘Hear Me Now’ krijgt ze medewerking van Iron & Wine. Het nummer gaat over de rauwe en onversneden waarheid van Wynonna’s leven, over verlies en emotionele verwerking en over het leren aanvaarden van wat niet meer veranderd kan worden. Een kwetsbaar en indringend nummer, waarin haar persoonlijke verhaal en de muziek op natuurlijke wijze samenkomen.
Ook The War and Treaty levert op twee nummers een warme, soulvolle Americana-bijdrage. Op ‘The Hopeful Lie’ horen we een soepele, John Hiatt-achtige shuffle, waarin het vasthouden aan hoop en troost, terwijl het leven in al zijn complexiteit aan je voorbijtrekt, een herkenbaar thema vormt. Een onderwerp dat ook John Hiatt, gezien zijn bewogen leven, niet onbekend zal zijn.
Toch mag vooral ‘Girl Who Could Sing’ nog even extra uitgelicht worden. Een gedragen en geraakte song, waarin Wynonna haar hart op therapeutische wijze openlegt. Ze bezingt haar afwezige vader, die ze nooit heeft gekend of gezien, en de vragen die daarmee gepaard gaan. Hoe zou haar leven eruit hebben gezien? Waar komt ze vandaan? Het zijn vragen die door het nummer heen voelbaar blijven.
Juist hier kom je misschien wel het dichtst bij de artieste. Niet omdat ze haar emoties opzichtig tentoonspreidt, maar omdat ze ze op een ingetogen en oprechte wijze met de luisteraar deelt. Alsof ze door het zingen en vertellen van haar verhaal een stap verder kan zetten in haar eigen leven.
En dat is misschien wel de grootste kracht van ‘The Hard Truth’. Het album klinkt nergens als een voorgewende emotionele exercitie. Geen vals sentiment, geen opsmuk, maar pure muziek die vanuit een diepgewortelde persoonlijke ervaring tot stand is gekomen.
Wynonna Judd laat horen dat het vinden van heling van alle leeftijden is. Ook op je 62ste kun je terugkijken, verwerken en opnieuw beginnen. Om vervolgens, zonder spijt en zonder verwijt aan de mensen die je het dichtst bij staan, met opgeheven hoofd het leven tegemoet te treden.
‘The Hard Truth’ is een innemelijk, oprecht en aangrijpend album, waarin Wynonna Judd haar verleden niet wegduwt, maar het een plek geeft. En juist daardoor klinkt het als een album dat niet alleen iets vertelt over haar leven, maar ook de luisteraar weet te raken. Klasse album. (9/10) (ANTI-Records)