Iedere week komen er tientallen nieuwe albums binnen op de redactie van Maxazine. Veel te veel om ze allemaal te beluisteren, laat staan te recenseren. Iedere dag één recensie zorgt ervoor dat er te veel albums achterblijven. En dat is zonde. Daarom plaatsen we vandaag een overzicht van albums die op de redactie binnenkomen in korte recensies.
Alejandro Aranda – Baroque
De Amerikaanse sensatie Alejandro Aranda dropt met zijn nieuwe release ‘Baroque’ een geweldige luisterervaring voor de massa. De sympathieke zanger die ooit furore maakte op televisie laat zien dat hij nog steeds enorme muzikale spierballen kan tonen. Op deze nieuwe ep combineert hij zijn snelle gitaarspel moeiteloos met moderne beats en slimme popmelodieën. De track ‘Heartbeats’ trekt je meteen mee in een rollercoaster van emoties en laat zien hoe knap hij virtuoos snarenwerk weet te koppelen aan catchy refreinen. Ook in de track ‘Queen’ gooit Aranda hoge ogen door klassieke arrangementen te laten clashen met frisse urban invloeden. Het nummer ‘Glowing’ geeft de luisteraar kippenvel dankzij de kwetsbare teksten en een heerlijk groovy ritme. Wat deze plaat zo sterk maakt is dat het nergens saai wordt en dat elke song een eigen identiteit bezit. Het afsluitende ‘Bad’ knalt erin met een verrassende wending die je niet ziet aankomen. Aranda bewijst opnieuw dat hij een enorm boeiende artiest van dit moment is voor jong en oud. Deze release biedt werkelijk alles wat een moderne popplaat nodig heeft. (Daniel Harris) (8/10) (Hollywood Records)
Bajune Tobeta – Anechoic
De Japanse componist Bajune Tobeta presenteert met de ep ‘Anechoic’ een intrigerend geluidsexperiment dat balanceert tussen stilte en minimale ambient. Inspiratiebron voor dit werk is de dode kamer, een akoestische ruimte die alle geluidsreflecties absorbeert. In samenwerking met de Oostenrijkse elektronische muzikant Christian Fennesz schreef Tobeta de centrale compositie ‘After the Silence’. Dit stuk vormt een eerbetoon aan hun gezamenlijke muzikale mentor Ryuichi Sakamoto. Tobeta combineert akoestische pianoklanken en strijkers met subtiele elektronische vervormingen die over elkaar heen golven. De opbouw van het album verloopt uiterst beheerst, waarbij de ruimte tussen de noten evenveel betekenis krijgt als de klinkende tonen zelf. De productie blinkt uit in helderheid en dynamisch bereik, waardoor delicate percussie elementen gedetailleerd tot hun recht komen. Met dit werk onderzoekt Tobeta hoe luisteraars rust en contemplatie kunnen vinden in een wereld vol continue ruis. Het resultaat is een intellectueel uitdagende en tegelijkertijd rustgevende luisterervaring die de grenzen van de hedendaagse klassieke muziek opzoekt. De luisteraar wordt uitgenodigd om in te treden in een fascinerende klankwereld vol subtiele schakeringen. (William Brown) (8/10) (Croix Healing)
Møster! – Bolts
De muziek van het Noorse Møster!, vernoemd naar drijvende kracht en saxofonist Kjetil Møster, laat zich nog het best omschrijven als psychedelische rock met jazzinvloeden. Al zal de term en kwalificatie “herrie” voor menigeen de lading dekken, zeker na het beluisteren van de opening “Desert Ride”. Een intens stuk dat ontaardt in een bijna ondoordringbare massa van geluid en waarin Møster zelf probeert zijn saxofoon boven deze kakofonie uit te laten stijgen. De “herrie” wordt geproduceerd door gitarist Hans Magnus Ryan (Motorpsycho), bassist Nikolai Hængsle en drummer Kenneth Kapstad. Het album werd vrijwel live opgenomen in Duper Studio in Bergen en dat hoor je in iedere minuut. Intens is overigens iets anders dan chaotisch, want er zit wel degelijk structuur in de stukken. Sterker: de onderliggende thema’s zijn vaak eenvoudig en bieden daardoor juist de ruimte voor complexe improvisaties die uit meerdere lagen bestaan. De herhalende motieven fungeren als uitstekende basis voor explosieve solo’s. Vooral in “Small Bubbles of Light” en “Not a Signal but a Door” werkt dit recept erg goed. Jazz en (psychedelische) prog lopen hier naadloos in elkaar over. Dit album vergt evenwel veel van de luisteraar: die zal echt zijn best moeten doen om deze muziek te doorgronden; het vergt “een fysieke inspanning”, aldus de band zelf. Werkjazz, dus. (Jeroen Mulder) (7/10) (Action Jazz)
Marco Benevento – Glera
Toetsenvirtuoos Marco Benevento presenteert op zijn recente creatie ‘Glera’ een geraffineerde fusie van soulvolle jazz, psychedelica en ritmische funk. Uitgebracht via het gerenommeerde label Big Crown Records markeert deze plaat een stijlvolle evolutie in het oeuvre van de Amerikaanse pianist. Het album opent met de single ‘Houdini’, waarin strakke percussie en vintage orgelmotieven op harmonieuze wijze samensmelten tot een bezwerend geheel. Benevento demonstreert hierbij zijn talent om complexe melodische structuren toegankelijk te maken zonder aan artistieke diepgang in te boeten. De compositie ‘Glera’ ademt een feestelijke en sprankelende sfeer uit, gekenmerkt door speelse synths en een meeslepende baslijn. Muzikaal vakmanschap en improvisatievermogen gaan hand in hand op dit werk, waarbij elke instrumentalist de ruimte krijgt om te schitteren binnen de strakke arrangementen. De productie behoudt een warme en analoge klankkleur die de luisterervaring verrijkt. Met dit album levert Benevento een evenwichtig en volwassen werk af dat zowel liefhebbers van klassieke instrumentale jazz als luisteraars van eigentijdse groovemuziek zal bekoren. Het is een waardevolle toevoeging aan de hedendaagse instrumentale muziekcultuur. (Elodie Renard) (8/10) (Big Crown Records)
Motörhead – Kiss Of Death(20th Anniversary Edition)
Platenlabel BMG brengt ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van het album ‘Kiss Of Death’ een jubileumversie uit die de moeite van het aanschaffen meer dan waard is. Dit komt vooral door de tweede CD die je er bij krijgt met hierop een volledige liveregistratie van het optreden dat de band gaf in 2007 op het Lowlands Festival in Biddinghuizen. Verder bevat de eerste CD waar het album op staat met een overigens betere geluidskwaliteit ook nog eens extra bonustracks met onder andere een cover van Metallica’s ‘Whiplash’. Ook de door Dave Ling geschreven toelichtingen bij de hoesteksten dragen bij aan de nagedachtenis van Lemmy en de onlangs overleden gitarist Phil Campbell. Gastmuzikanten zijn C.C. Deville van Poison die sologitaar speelt op ‘God Was Never On Your Side’, Mike Inez van Alice In Chains die bast op ‘Under The Gun’ en Zakk Wylde (Black Label Society en Ozzy Osbourne) die sologitaar speelt op ‘Terminal Show’. (Ad Keepers) (8/10) (BMG)
