Er zijn maar weinig bands die al bijna veertig jaar op straatniveau geloofwaardig blijven, en Madball is er zo een. Ontstaan eind jaren tachtig in New York als zijproject rond Agnostic Front, groeide de band onder leiding van frontman Freddy Cricien uit tot een van de definitieve stemmen van de New York hardcore scene. Na acht jaar stilte, en met het vertrek van vaste bassist Jorge Hoya Roc Guerra als extra complicatie, ligt er nu ‘Not Your Kingdom’, het tiende studioalbum van de club. Het is geen kleinigheid, want wie Madball een nieuwe plaat laat maken, zet de lat hoog, en die lat ligt bij deze band nog altijd bij ongeslepen, kille intensiteit.
En laat dat meteen de eerste indruk zijn die opener ‘Tethered’ geeft. Cricien schreeuwt er zijn aanwezigheid de wereld in alsof er nooit tijd is verstreken, en de riffs komen met kwaad opzet naar voren rollen. Er zit iets meedogenloos in de manier waarop dit nummer het album opent, geen opwarmertje, meteen de nekslag. ‘Flammable’ bewijst dat de band, wanneer het zo uitkomt, met evenveel gemak een thrashnummer neerzet als een klassieke beatdown, en laat horen dat veertien nummers in dertig minuten geen loze belofte is maar een statement. Weinig verspilling, veel venijn.
Toch is dit niet zomaar een herhaling van zetten. ‘Rebel Kids’, de eerste single en het nummer waarmee het hele album ooit begon, is anthemischer en toegankelijker dan je van deze club gewend bent, met gangvocals die iets lichter klinken dan de ruwe jaren negentig waar oudere fans op teren. Dat maakt het nummer minder confronterend, maar wel meteen herkenbaar als Madball. ‘Life’s a Mural’ en de titelverwante ‘What You Say’ voegen daar tekstueel iets aan toe over macht, controle en de scheve verhoudingen van de hedendaagse wereld, zonder dat het als prekerig aanvoelt. De sluiter ‘Chase a Dream’ rondt het geheel af zoals het hoort, met dezelfde ongenaakbare urgentie waarmee het begon.
Wat opvalt is dat Madball hier tussen twee generaties fans in lijkt te bewegen. De oudgedienden krijgen de nostalgie van herkenbare riffs en die typische Cricien-grauw, terwijl nieuwkomers een ingang krijgen die net iets minder ruig is dan de klassiekers. Dat compromis werkt niet op elk moment even goed, en soms mis je de vuile randjes van weleer, maar de energie en overtuiging waarmee dit album is neergezet, zijn onmiskenbaar.
‘Not Your Kingdom’ is geen plaat die probeert te doen alsof de tijd heeft stilgestaan, en dat is precies waarom het werkt. Madball klinkt hier als een band die weet wie ze zijn, wat ze willen zeggen, en die daar geen excuses voor maakt. Voor fans van eerlijke, ongepolijste hardcore met een randje reflectie is dit een meer dan waardige terugkeer. (8/10) (Nuclear Blast)