Nick Hakim heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de meest karakteristieke stemmen binnen de moderne alternatieve soul. De in Washington D.C. geboren muzikant staat bekend om zijn warme, soms dromerige producties waarin invloeden uit soul, jazz, psychedelica en indie samenkomen. Sinds zijn doorbraak met ‘Green Twins’ uit 2017 heeft Hakim een eigen geluid opgebouwd waarin kwetsbaarheid en experiment hand in hand gaan. Met ‘I Can See’ keert hij terug met een album dat opnieuw draait om emotie, sfeer en de kracht van minimale arrangementen.
Waar veel hedendaagse R&B-producties gericht zijn op directe impact, kiest Hakim voor een meer geduldige aanpak. ‘I Can See’ ontwikkelt zich langzaam en geeft de luisteraar ruimte om de verschillende lagen in de muziek te ontdekken. Zijn stem blijft het belangrijkste instrument, maar wordt omringd door warme gitaren, subtiele toetsen en producties die vaak een bijna filmisch karakter hebben.
De openingstrack ‘I Don’t Know’ zet direct de toon voor het album. Hakim zingt met zijn kenmerkende breekbare stem, waarbij elke zin bijna klinkt alsof hij ter plekke ontstaat. De productie blijft ingetogen en laat vooral de emotionele lading van het nummer spreken. Het is een aanpak die gedurende het hele album terugkomt.
‘Conversations’ behoort tot de meest geslaagde nummers van de plaat. Hier komen de verschillende kanten van Hakims muziek samen: de soulvolle zang, de experimentele productie en de melancholische sfeer. Het nummer laat horen waarom hij vaak wordt gezien als een artiest die traditionele soul opnieuw interpreteert zonder de basis ervan uit het oog te verliezen.
Ook ‘I Can See’ laat de kracht van eenvoud horen. Het titelnummer werkt niet met grote muzikale gebaren, maar juist met kleine verschuivingen in ritme en melodie. Hakim vertrouwt erop dat een subtiele uitvoering voldoende kan zijn om een emotionele indruk achter te laten.
De invloed van jazz is op verschillende momenten duidelijk hoorbaar. Niet door complexe structuren of virtuoze passages, maar door de vrijheid waarmee muzikale ideeën worden behandeld. Nummers voelen soms alsof ze ademen, met ruimte voor improvisatie en onverwachte details.
Toch zal niet iedere luisteraar direct worden overtuigd door deze aanpak. ‘I Can See’ is geen album dat zich makkelijk laat samenvatten in een paar opvallende singles. Sommige nummers bewegen langzaam en vragen geduld. Wie op zoek is naar een energieke R&B-plaat met duidelijke refreinen, kan de ingetogen stijl als afstandelijk ervaren.
Juist daarin ligt echter de kracht van Nick Hakim. Hij maakt muziek die niet draait om snelheid, maar om gevoel en sfeer. ‘I Can See’ is een album dat groeit bij meerdere luisterbeurten en steeds meer details prijsgeeft.
Met ‘I Can See’ bevestigt Nick Hakim zijn positie als een van de interessantste stemmen binnen de hedendaagse soul. Het album is warm, persoonlijk en muzikaal zorgvuldig opgebouwd. Hij kiest opnieuw voor een eigen route en laat horen dat minder soms juist meer kan zijn. (8/10) (A-Wax)