Esther Graf is in korte tijd een van de belangrijkste stemmen van de Duitstalige pop geworden. De Kärntense zangeres, opgegroeid op een boerderij en inmiddels woonachtig in Berlijn, brak door met haar mengeling van pop, R&B en een vleugje punkenergie. Met meer dan 112 miljoen streams is ze de meest gestreamde Oostenrijkse artieste van dit moment, en ze haalde eerder al billboards op Times Square en nominaties voor de MTV Europe Music Awards. Met haar tweede studioalbum ‘wofür es sich zu leben lohnt’ zet ze een belangrijke nieuwe stap, en het resultaat klinkt verrassend bevrijd.
Waar je na het energieke debuut ‘happy worstday’ misschien een nog hardere, nog feller geschreeuwde plaat zou verwachten, kiest Esther Graf voor het tegenovergestelde. Ze klinkt lichter, vrijer en jonger, zonder daarbij iets van haar scherpte te verliezen. De teksten en arrangementen verraden dat ze zich heeft ontdaan van een hoop oude lasten en verwachtingen over hoe ze als artieste zou moeten klinken. In plaats daarvan staan plezier, emotionele openheid en creatieve zelfbeschikking centraal.
Met de single ‘wie schön’ is ze daarover duidelijk. Het is een moderne popsong met een warme, jaren-tweeduizend sfeer, geschreven tijdens een songwritingcamp in Oostenrijk en een van de meest gevarieerde en emotionele nummers die ze tot nu toe heeft gemaakt. ‘Pirouetten’ grijpt met zijn uptempo energie nog het meest terug naar het geluid van haar debuut, terwijl het melancholische ‘wenn’s am schönsten ist’ precies dat lastige evenwicht vindt tussen zachte weemoed en innerlijke vooruitgang.
Door het hele album heen is samenwerking een belangrijk thema, niet alleen muzikaal maar ook persoonlijk. Esther Graf werkte voor deze plaat onder meer samen met NESS, een artieste die ze al langer kent en waardeert uit de Oostenrijkse muziekscene. Veel nummers zijn dan ook in Oostenrijk ontstaan, en die verbondenheid met haar roots is voelbaar. Ze geeft aan dat ze meer manieren heeft gevonden om gevoelens te kanaliseren, en die stilistische diversiteit is in alle nummers terug te horen.
Sluiter ‘nach hause’ rondt het album na ongeveer veertig minuten af op een zachte noot. Esther Graf zingt daarover dankbaarheid voor wie ze mag zijn, gecombineerd met heimwee en waardering voor haar wortels. Het is een mooi slotakkoord voor een plaat die uiteindelijk draait om de vraag die ook de titel vormt, waarvoor het leven de moeite waard is. Voor Esther Graf is dat duidelijk de liefde voor muziek, en die overtuiging spreekt uit ieder nummer.
Wat deze plaat onderscheidt van veel andere Duitstalige pop is de eerlijkheid waarmee Esther Graf haar verhaal vertelt. Niets wordt mooier gemaakt dan het is, maar het wordt ook niet zwaarder gemaakt dan nodig. Dat zorgt voor een album dat troost en lichtheid in balans houdt, zonder ooit oppervlakkig te worden.
‘wofür es sich zu leben lohnt’ is een belangrijke mijlpaal in de carrière van Esther Graf en een plaat die laat horen waar ze nu staat als artieste. Het is geen plaat die schreeuwt om aandacht, maar een die juist door haar oprechtheid blijft hangen. Een mooie, warme stap voorwaarts voor een van de meest veelbelovende stemmen uit de Duitstalige popscene. (Tobias Braun) (8/10) (Sony Music)