Hoboïste Maripepa Contreras opereert al jaren op het muzikale snijvlak tussen jazz, global music en klassieke composities. Afgelopen zondagavond bracht zij samen met het Marmoucha Orchestra in het Haagse Amare de wereldpremière van haar misschien wel meest persoonlijke muziekstuk ooit ten gehore: Sexi Firmum Iulium. De titel is een verwijzing naar de Romeinse benaming van de Zuid-Spaanse kustplaats Almuñécar, de geboorteplaats van Contreras. Zelfs voor de Romeinen was dit al een levendige Fenicische handelsstad, destijds kortweg Sexi genaamd. Deze oude geschiedenis van de streek en van haar eigen familie was de inspiratiebron voor het schrijven van dit cinematografische epos. Het publiek ging helemaal op in deze Andalusische tijdreis.
En het was niet alleen de muziek waarvan de toeschouwers genoten. Ook de filmbeelden en visuals van de kunstenaar Toni Geitani, die op een groot scherm werden vertoond, waren adembenemend. De scènes van paragliders zwevend over de bergen en uiteindelijk landend op het strand van Almuñécar waren ronduit spectaculair.
Subliem
De muzikale bijdragen van het Marmoucha Orchestra waren subliem. Zowel de harmonisch gespeelde stukken als de solo’s van de diverse orkestleden klonken wonderschoon. In het openingsnummer ‘SKS’, dat handelde over de Fenicische periode, excelleerde Mohamed Ahaddaf op de oud. Bence Huszar vormde in ‘Iulium’ bijna een heilige eenheid met zijn cello. Maar ook de violisten Pablo Rodríguez en Oene van Geel streken en plukten er gedurende het hele concert lustig op los. Bijvoorbeeld bij het nummer ‘Pan de mano ajena’, waar overigens Antonio Moreno werkelijk prachtig soleerde op zijn trompet.
Flamencozanger
Pablo Martínez liet bij het nummer ‘El Vito’ zien dat hij niet alleen een meester was op de trombone, maar tevens een zeer verdienstelijke flamencozanger. Bassist Arin Keshishi toverde daarbij zijn bas om tot een Spaanse gitaar. Ruven Ruppik was gedurende het hele concert eigenlijk de stille kracht op de percussie, maar wat een fijne ritmes gaf hij mee bij alle composities. Pianist Pedro Mendes klonk met een solo in ‘Tant’amare’ eigenlijk weer heel jazzy. Maripepa Contreras, die zowel op haar hobo, althobo en duduk speelde, genoot zichtbaar van al haar nu live vertolkte composities.
Foto’s (c) Eric van Nieuwland
