Met de terugkomst van het lekkere weer maakt het concertseizoen zich klaar om weer te beginnen. De tours trappen her en der af, concertzalen openen steeds vaker hun deuren en shows raken steeds meer uitverkocht. Welke tour ook bijna afgetrapt mag worden is de Outcast Town-tour van Douwe Bob, ter ere van de release van het gelijknamige album op 17 april. Dit doet hij met twee try-outs, waarvan één in Deventer, Burgerweeshuis.
De deuren werden geopend en het leek even alsof de uitverkochte show bijna geen bekijks kreeg. De eerste twee rijen waren voor de helft gevuld en achterin de zaal was een klompje luisteraars te vinden. De eerste keer dat voorprogramma Daniel Greys een kijkje de zaal in kreeg, leek de zaal zo goed als leeg. Dit veranderde gaandeweg de show, tijdens het nummer ‘Distant Dream’, een prachtige ballad over een liefde die steeds verder wegvaagt uit herinneringen.
Aan het einde van de set was de zaal vrijwel volledig gevuld en kon iedereen genieten van het door onder andere Douwe hemzelf geschreven ‘All I’ve Got’, gecombineerd met een kleine knipoog naar de content op Douwe zijn sociale kanalen waar te zien was dat Daniel Greys van de motor afviel. Dit nummer was het perfecte einde voor de setlist van de opener, aangezien de track enorm in het straatje van Douwe Bob zijn tracks viel.
Deze try-out in het stadscentrum van Deventer was voor Douwe en zijn band een goede manier om nog één keer (een paar van) de nieuwe nummers voor publiek te spelen voor de tour afgetrapt kon worden. De show begon dan ook met een paar voor de fans nog onbekende nummers, als ‘Welcome to Outcast Town’, een perfecte opener voor de gelijknamige tour, waar iedereen welkom geheten werd, ongeacht wie je bent. Hij vervolgde met ‘Benny’ en ‘Fly Away’, nummers die de zachte stijl van Douwe als geen ander wisten te kenmerken. Het publiek had wel wat moeite met opstarten en dit was voor de band ook merkbaar.
Gelukkig wist Douwe daar wel raad mee na al zijn jaren podiumervaring, want na een paar flauwe grappen en nog een nieuw nummer kwamen daar “eindelijk de keiharde meezingers”, aldus Douwe. De rasechte Amsterdammer vervolgde met radiohit ‘With You’, één van de vele nummers over zijn vrouw Anouk. Het was tijd voor een paar oudere tunes die hem enorm het Nederlandse muzieklandschap in geholpen hebben, zoals ‘Shine’, Where Did All The Cool Kids Go?’ en natuurlijk ‘Nothing To Lose’.
De set werd vervolgd met het ruwe ‘Pass It On’, waar de samenhang van de band op het podium al geruime tijd extreem goed naar voren komt. Een fan was het hier ook mee eens en werd heel enthousiast toen ze de eerste noten hoorde. Na een kort onderonsje tussen Douwe en de fan besloot hij dit nummer aan haar op te dragen, waarna hij startte en de meest raar mogelijke geluiden uit zijn keel liet komen. Douwe excuseerde voor zijn “gekke kronkel in de kop” en zong daarna zoals het nummer altijd bedoeld was.
Douwe Bob is inmiddels bijna de koning van fan-interacties te noemen. Tijdens een muzikaal intermezzo, waar de vingers van toetsenist Merijn de Boer wonder boven wonder geen kramp kregen, nam Douwe ruim de tijd even te kletsen met de mensen die naar zijn show zijn gekomen. Vooraan stonden een paar kinderen los te gaan, maar hij vond het wel belangrijk dat de kinderen hun oren beschermden en wilden wel zeker weten dat ze oordoppen in hadden.
Om het volgende nummer, ‘I Believe’, aan te kondigen, begon hij samen met de bandleden nostalgisch te doen en te praten over de tijd dat zij tijdens de OLympische Zomerspelen in Parijs extreem vaak dit nummer hebben mogen spelen in het TeamNL-huis. Hij deelde vervolgens de tip om ooit naar een stad te gaan wanneer daar Olympische Spelen zijn, omdat het op de toeristische plekken dan niet zo toeristisch is. Iemand uit het publiek was het daarmee eens en zij gaf aan naar Milaan te zijn geweest tijdens de afgelopen Winterspelen en dat het inderdaad heel rustig was.
Na ‘I Believe’ was het weer tijd voor wat tunes van het zevende studioalbum van Douwe Bob. ‘My Place’ en ‘Wanna Be Free’ lieten de hele zaal voelen waar Douwe sinds zijn deelname aan ‘De Beste Singer-Songwriter van Nederland’ in 2012 al bekend om staat: ruwe teksten die echt van meerwaarde zijn aan nummers. Vooral ‘Wanna Be Free’ werd met open armen ontvangen en veel concertgangers hadden tranen in hun ogen. Dit hield niet op, hij vervolgde namelijk met een prachtige vertoning van ‘Note To Self’, akoestisch en middenin het publiek, enkel met zijn beste maat en tevens gitarist en achtergrondzanger Stijn van Dalen.
Een paar oude tunes mochten de set afsluiten, waar de hele band lekker los kon gaan, vooral tijdens ‘Marrakech’. Hoewel dit nummer voor het publiek wellicht wat langdurig gemaakt werd, er werd namelijk een hoop verlengd in het nummer, was overduidelijk te merken hoeveel plezier niet alleen Douwe maar vooral ook drummer Marcel Wolthof in hun werk hebben.
Een oude traditie bij shows van Douwe werd ook vanavond voortgezet, ook al was het een try-out. Tijdens het nummer ‘Slow Down’ wordt normaliter altijd door Douwe een biertje opgehaald (voor hem uiteraard alcoholvrij) voor zijn band en iemand in het publiek. Omdat de zaal erg intiem was had het weinig nut om een biertje te gaan halen, maar er werden wel mensen uitgekozen om een biertje van de bar te ontvangen. Vooraan stond Kobe, een 9-jarige jongen die samen met Douwe en een colaatje op het podium mocht proosten. Dit moest wel suikervrije cola zijn van Douwe, hij wist inmiddels als geen ander dat nu nog cola voor zo’n klein kind de ouders helemaal gek zou maken. “Ik heb ook kinderen, wisten jullie dat?” vervolgde hij waarna het publiek in lachen uitbarstte.
De set werd afgesloten met, hoe kan het ook anders, ‘This World Is Our Home’. Deze try-out was, buiten de intieme setting en een paar kleine technische kinkjes om, te bestempelen als een volwaardige show waar men nog lang van na kon genieten. De knoop is eraf en de band heeft vanavond met hun prachtige samenspel maar vooral het plezier op het podium laten zien waarom deze echte entertainers nog lang niet uit het muzieklandschap weg te denken zijn.
Foto’s (c) Ilona van der Hoek