Als je ooit hebt getwijfeld of folkmuziek een feestje kan zijn, dan heb je Rapalje waarschijnlijk nog niet live gezien. De band maakt van een avond theater moeiteloos een kroeg vol meezingers, dansende voeten en lachende gezichten.
Een optreden van Rapalje is nooit hetzelfde. Zo begon Rapalje zaterdagavond in Theater Bruis in Bladel met het uitdelen van aardbeitjes, een verrassende binnenkomer die meteen duidelijk maakte dat dit geen standaard theaterconcert zou worden, maar meer een thuiskomen. Daarna volgde direct de boodschap aan het publiek: “Niets moet, doe lekker datgene waar je zin in hebt”. Inderdaad, doe alsof je thuis bent
Tussen de nummers door was er geen stilte. Verhalen, flauwe grappen en spontane opmerkingen wisselden elkaar voortdurend af. Het voelde daardoor minder als een strak geregisseerde theatershow en meer alsof je toevallig terecht was gekomen bij een gezellige folkband op een plein of in een pub. Die losse sfeer past perfect bij de naam van deze tour: ‘Easy & Free’.
Met een mix van opzwepende Ierse en Schotse folk, vloog het tempo regelmatig omhoog. Tussen alle vrolijke deuntjes door zaten er ook mooie rustige momenten in het programma, waarin de muziek juist warm en sfeervol klonk.
Jammer genoeg moest Rapalje het voor deze avond doen zonder hun vaste violist, maar de heren bespelen allen meerdere instrumenten en de ontbrekende vioolpartijen werden met gemak opgevangen. Wat vooral opviel, was hoeveel plezier de band zelf uitstraalde. Nergens voelde het afstandelijk of gemaakt, eerder alsof vrienden je meenamen in hun passie.
Ook voor het oog was er genoeg te beleven. De muziek werd regelmatig afgewisseld met traditionele Ierse dans, en dit keer waren er zelfs acht dansers meegekomen. De Ierse dans zorgde ook in Bladel voor extra energie op het podium en maakte het geheel nog levendiger dan Rapalje met zijn muziek al deed.
Na al die jaren stond Rapalje er nog steeds met zichtbaar enthousiasme. Hun optredens zitten eigenlijk altijd wel vol humor, energie en muzikaliteit. Stil blijven zitten bleek dan ook haast onmogelijk. Tegen het einde van de avond klapte, zong en bewoog de hele zaal mee, en liep iedereen met een brede glimlach weer naar buiten.
Foto’s (c) Patricia Verploegh Chassé
