Op donderdag 12 februari liepen twee totaal verschillende publieksgroepen elkaar bijna letterlijk voor de voeten rond de Johan Cruijff ArenA. Terwijl Joost Klein-fans zich richting de Ziggo Dome spoedden voor een feestavond, zochten metalfans hun weg naar AFAS Live, waar Lorna Shore de headliner was van een avond vol deathcore. De zaal was uitverkocht en liep vroeg vol.
Humanity’s Last Breath mocht de avond openen en deed dat op eigen onmiskenbare wijze. De Zweden hebben weinig behoefte aan spektakel: geen fratsen, geen praatjes, gewoon diep gestemde riffs die je als een betonplaat over je heen krijgt. Juist die sobere, dreigende aanpak, aangevuld met strak en sfeervol licht, maakte indruk. Voordat de band goed en wel op stoom was, vormde zich al een eerste pit. Een degelijke, overtuigende opening.
Shadow of Intent schakelde daarna resoluut een versnelling hoger. Snelheid en technische precisie namen het over van de loodzware aanpak van hun voorgangers, en dat was voelbaar in de zaal. De gitarist trok meteen de aandacht met een duizelingwekkend speltempo en boven het publiek doken de eerste crowdsurfers op. De mix liet zanger Ben Duerr aanvankelijk wat in de steek, maar dat werd snel rechtgezet. Met ‘The Heretic Prevails’ uit 2019 als hoogtepunt leverde de band een scherpe, energieke set die de avond goed op gang bracht.
Dan Whitechapel. De Amerikanen staan al bijna twintig jaar in het genre en lieten die avond precies zien waarom. Zonder omhaal stapten ze het podium op en namen de zaal onmiddellijk mee in een donkere, groovende wereld. Dat één van de gitaristen deze tour ontbrak, was nauwelijks merkbaar, want de geluidsmuur stond en de lichtshow deed de rest. De set opende sterk met zes nummers van het recente ‘Hymns in Dissonance’ en dook daarna terug in de geschiedenis, tot aan ‘The Somatic Defilement’ uit 2007. Het had zo’n volwaardige headlinershow kunnen zijn.
Maar die eer was voor Lorna Shore. De band liet er geen misverstand over bestaan: grote LED-schermen met animaties, vlammen en een uitgebreide lichtinstallatie vulden het podium. Zanger Will Ramos gaf aan nog te herstellen van ziekte, maar liet daar weinig van merken. Vanaf het eerste nummer stonden de crowdsurfers in een constante stroom boven het publiek en de moshpit kwam geen moment tot rust.
De setlist putte ruimschoots uit het nieuwe album ‘I Feel The Everblack Festering Within Me’, dat in september 2025 uitkwam via Century Media Records, naast oudere nummers als ‘To the Hellfire’ en materiaal van ‘Pain Remains’. Orkestrale arrangementen geven de nummers een episch, filmisch karakter, terwijl gitarist De Micco schakelt tussen razendsnelle black-metal passages en bredere gitaarfrases en Ramos vocaal alle kanten opgaat met grote intensiteit. Dat alles kwam in de uitverkochte AFAS Live keihard aan.
Wat de avond bovenal duidelijk maakte, is hoe groot deathcore inmiddels is geworden en hoe stevig Lorna Shore zijn positie aan de top heeft bevestigd.