Al diverse edities van North Sea Round Town krijgt een muzikant onder de noemer ‘Artist in Focus’ de artistieke vrije hand tijdens het Rotterdamse fringe festival. Het levert regelmatig spannende producties op. Dit jaar viel de eer te beurt aan de gelauwerde trompettist Peter Somuah. Afgelopen donderdag presenteerde hij in de grote zaal van het prachtige Wester Theater aan de Nieuwe Binnenweg zijn hoofdproject ‘Unstable Grounds’: een reflectie op de blijvende invloed van kolonisatie in Afrika en de impact daarvan op de hedendaagse maatschappij. Het optreden gaf in alle opzichten genoeg stof tot nadenken.
Somuah werd geboren en getogen in Accra, de miljoenenstad en hoofdstad van Ghana. Op zeer jonge leeftijd begon hij daar met trompetspelen. De Ghanese gitarist Ebo Taylor en Zuid-Afrikaanse trompettist Hugh Masekela waren van invloed op zijn muzikale ontwikkeling. Highlife, Afrobeat en jazz waren de muziekstromingen waarmee hij opgroeide en wie hem al eerder zag optreden, weet dat ook Miles Davis een grote inspiratiebron vormde voor de ontwikkeling van zijn spel.
In plaats van Amerika bracht de liefde hem naar Rotterdam waar hij onder andere kortstondig studeerde aan Codarts. Al snel begon hij zijn eigen muzikale pad te bewandelen. Zijn debuutalbum ‘Outer Space’ ontving gelijk een Edison. Somuah’s talent werd ook in de rest van Europa ontdekt, wat uitmondde in een contract bij het prestigieuze Duitse ACT label. Op dit label kwamen de albums ‘Letter to the Universe’ en ‘Highlife’ uit en toerde hij door Europa.
Met de wereldpremière van ‘Unstable Grounds’ zette Peter Somuah donderdag volledig de focus op de verhouding tussen Ghana en de Westerse wereld en de gevolgen van eeuwenlange kolonisatie. Hij had een geheel nieuwe formatie voor dit project samengesteld. Op saxofoon troffen we de in Londen en Berlijn wonende Cassie Kinoshi aan. Voorheen was zij ook betrokken bij groepen zoals Kokoroko en het SEED Ensemble. Verder bestond de band uit de Zuid-Afrikaanse drummer Dane Paris en op de contrabas de uit Mozambique afkomstige Ildo Nandja, die overigens al jaren in Rotterdam woonachtig is. De bijzondere toevoeging aan dit gezelschap was de Amsterdamse danseres Revé Terborg, die gedurende het gehele concert op en voor het podium haar performance deed.
‘Unstable Grounds’ bestond uit zes vrij lange composities en voor wie Somuah eerder had zien optreden, was dat best even wennen. ‘Phase 1’ beschreef hoe de westerlingen werden en nog steeds worden bekeken door de Afrikanen. In ‘Phase 2’ was dit het omgekeerde. Nu werd muzikaal verwoord hoe de Afrikanen door Europeanen werden bekeken en nog steeds worden behandeld. Tussendoor vertelde Somuah over zijn eigen ervaringen op dit gebied en die waren zeker niet altijd positief. Ook Kinoshi gaf aan hoe zij de hedendaagse verhoudingen tussen de verschillende culturen ervaarde. Koloniaal gedrag was zeker nog sterk aanwezig volgens beide muzikanten. Deze ervaringen waren ook weer verwerkt in de stukken ‘Generationally Passed On’, ‘African World’ en ‘Western World’.
Het waren zeer interessante composities, maar toch werd het geheel uiteindelijk niet echt spannend. Wat miste was de variatie in de uitwerking. Individueel zijn het fantastische musici en nagenoeg iedereen pakte zijn of haar solo moment, maar daar zaten uiteindelijk geen opvallende uitschieters bij. Pas in het slotnummer ‘Hidden History’ leek de band alle schroom van zich af te gooien. Al met al was het gekozen thema absoluut zeer boeiend, maar verdiende de uitvoering nog enige aandacht en meer tijd om te rijpen.
Foto’s (c) Eric van Nieuwland
