Afgelopen zondag 10 januari brachten singer-songwriter JW Roy en schrijver Leon Verdonschot het americana- en roots-genre tot leven op het podium van ’t Gasthoes. Daar waar Stichting Kukeleku doorgaans cabaret programmeert, was er nu ruimte voor een muzikale invulling. Directe aanleiding is het album-boek Dry Goods & Groceries; JW Roy’s eerste Engelstalige plaat in tien jaar.
Het boek dat het album vergezelt geeft aan waar Roy zijn inspiratie vandaan haalde: het staat vol met verhalen over, fotografie en ander beeld van gekoesterde en vergeten singer-songwriters, outlaws en legendes. In het theater komen deze verhalen tot leven en speelt hij, samen met zijn band, de nummers van dit album als ook zijn andere klassiekers. De muziek voor aanvang is afkomstig van een plaat dat wordt afgespeeld op een koffer platenspeler. Her en der op het podium staan LP’s van o.a. Dolly Parton, Guns and Cowboys en John Denver.
Uiteraard kan de fles Jack Daniels niet ontbreken. JW Roy neemt de aandachtig luisterende zaal mee in een roadtrip van gebroken dromen en hervonden liefde. Wat me vanaf het begin al op valt is dat de muziek voorop staat. Geen opvallende muzikanten, maar een 5-tal ervaren muzikanten. De instrumenten zijn in goede balans met elkaar. De drum is losjes en helder. Het toetsenspel heeft een prettige melancholische klank. Toetsenist Roel Spanjers stond recent nog in het GelreDome met Normaal.
JW Roy is bij het grote publiek waarschijnlijk bekender als gitarist bij Guus Meeuwis tijdens o.a. de Groots met ’n Zachte G concerten in het Phillips Stadion. Nu dus is in een kleine zaal op een regenachtige zondagavond. Naast recent werk is er aandacht voor het nummer ‘Broken Wings’ in Brabant voor bekend als ‘As Ge Ooit’ Een Nederlandse bewerking gezongen door Gerard van Maasakkers. Tussen de nummers door neemt Leon Verdonschot de zaal mee op reis in zijn wereld vol verhalen.
Knap is vooral dat hij in staat is om van een ogenschijnlijk iets als het bezoeken van een eetgelegenheid in Eindhoven waar ’toevallig’ ooit Bruce Springsteen heeft gegeten een boeiend verhaal weet te maken. Aan het einde maakt hij nog een kleine rondreis door Horst en America (Limburg) waar hij ten tijden van de Heideroosjes veelvuldig kwam. Samen zingen ze het samen geschreven nummer ‘Drive’. In tegenstelling tot de overige liedjes een behoorlijk stevige rocknummer, waar de gitaren zich wat minder hoeven in te houden. Het laatste liedje in de toegift wordt gebracht “zonder stekkers”, aldus JW Roy. Een prachtige akoestische versie van Gentle River (van Todd Rakestraw) is het slotstuk van deze muzikale reis, waaruit maar weer eens blijkt dat dit genre tijdloos is.
Foto’s (c) Marcel Hakvoort
