Rond oud en nieuw is het altijd tijd voor de jaarlijstjes. Dit doen we op Maxazine al jaren, zo ook dit jaar. Recensenten, redacteuren en fotografen geven in een persoonlijke lijst hun muzikale kijk op 2014. Bekijk hieronder het muzikale jaar 2014 van recensent Peter van Capelle.
1. The War On Drugs – Lost In The Dream
Het is misschien vrij voorspelbaar, omdat dit album in meerdere eindejaarslijstjes bovenaan stond. Maar het is ook het album waar ik in het afgelopen jaar het meest naar heb geluisterd. Naast dat het album klinkt als een knappe combinatie tussen Bruce Springsteen, Bob Dylan en jaren ’80 groepen als The Cure, waren het ook de teksten van Adam Granofsky die mij zeer aanspraken. Vooral het nummer ‘Eyes To The Wind’ was voor mij een belangrijk nummer in het afgelopen jaar.
2. Damien Rice – My Favorite Faded Fantasy
Na 8 jaar kwam Damien Rice eindelijk weer met een nieuw album. En wat voor album. Opnieuw kreeg hij het op dit album voor elkaar dat je als luisteraar meevoelt met zijn eigen zelfmedelijden. Dat was 8 jaar wachten waard.
3. Bruce Springsteen – High Hopes
Het is dan weliswaar een soort van verzamelalbum van nummers die hij jarenlang op de plank had liggen. En vervolgens met Tom Morello opnieuw heeft opgenomen. Maar zoals vaker bij The Boss is gebleken zijn ook de nummers van hem die op de plank bleven liggen vaak de moeite waard. Dat bleek op ‘High Hopes’ ook het geval. En daarnaast maakte hij voor het album een rauwere remake van ‘The Ghost of Tom Joad’. Bij andere artiesten die hun eigen nummers opnieuw opnemen voegt het vaak weinig toe, maar Bruce weet een remake te maken die juist wel iets toevoegt.
Na ‘Perfect Darkness’ nam Fink nu de stap naar een grotere productie. Maar gelukkig betekende dat geen radicale verandering. Want op ‘Hard Believer’ doet hij opnieuw waarin hij uitblinkt: het maken van mooie sobere songs. Weliswaar iets experimenteler, zoals in het epos ‘Pilgrim’. Maar ondanks dat blijft het sober. En dat is in het geval van Fink goed nieuws.
Met ‘My Silver Lining’ bereikten ze eindelijk een groter publiek. En terecht, want ik vond het ook direct een pakkend nummer. In eerste instantie vond ik het album ‘Stay Gold’ wat te glad. Maar in een half jaar tijd kan je mening over een plaat veranderen. En dat had ik met dit album. Want naast ‘My Silver Lining’ bevat het ook andere pareltjes als de titeltrack, ‘Cedar Lane’ en de mooie afsluiter van het album: ‘A Long Time Ago’.
Vorig jaar hadden ze al aanstekelijke singles, maar begin dit jaar was daar eindelijk hun debuutalbum. Met nog meer aanstekelijke neopsychedelische songs die bijna allemaal geschikte singles kunnen zijn.
7. Blaudzun – Promises Of No Man’s Land
Als je met zo’n aanstekelijke titeltrack komt zit het eigenlijk al goed. Maar het album van Blaudzun bood meer dan dat. Een album met nummers die een goede afspiegeling zijn van de wereld waar we anno 2014 in leven.
8. Ben Howard – I Forget Were We Where
Het tweede album van Ben Howard bleek een typische groeiplaat te zijn. Er stonden geen typische singletracks op als op zijn debuutalbum, maar had wat tijd nodig. Uiteindelijk vind ik deze stap naar een sober tweede album zeer gewaagd. En kan ik na 3 maanden het album ook zeer waarderen. Met als hoogtepunt ‘The End Of The Affair’. Eén van de beste langere nummers van 2014.
9. Curtis Harding – Soul Power
Een titel die voor zichzelf spreekt. Want hèt soulalbum van 2014 wat mij betreft kwam van Curtis Harding. Al vanaf de eerste keer dat ik ‘Keep On Shining’ hoorde was ik verkocht.
Ja, ik zet het album gewoon in mijn top 10. Want ondanks andere negatieve recensies vond ik het helemaal niet zo’n slecht album. Sterker nog; ook dit album ben ik alleen maar meer gaan waarderen. Luister eens naar ‘Song For Someone’, ‘Every Breaking Wave’ of ‘The Trouble’. Dat zijn toch gewoon mooie nummers?
11. The Black Keys – Turn Blue
12. Sharon Jones & The Dap-Kings – Give The People What They Want
13. Pink Floyd – The Endless River
14. Broken Bells – After The Disco
15. Foo Fighters – Sonic Highways