Laat op de zondagmiddag, poptempel Paradiso: rustige, mooie vocalen sterven weg. Zanger Sean Kelly van het als voorprogramma geprogrammeerde Amerikaanse “A Fragile Tomorrow” vraagt het publiek nog even om toeristische tips voor volgende week: “Bruges or Cologne?”, het wordt Brugge. Dan kondigt hij zijn special guests aan, Sarah en Gert Bettens komen onder luid applaus het podium up en zingen samen met de band een cover van Crowded House ‘Weather with you’.
Om zes uur begint het dan echt. Na de eerste nummers waaronder de recente single “Surrender” legt Sarah uit dat de band pas kon gaan toeren na dat de documentaire ‘Waving at the Sun’, waarvoor zij de soundtrack schreven uitgebracht was. “Om 18 uur on stage, da’s nie echt rock and roll hè?” verontschuldigt ze zich.
De onverminderd mooie stemmen van Sarah en Gert maken Paradiso nu eens muisstil dan weer galmen de teksten luid meegezongen door de zaal. De band vermaakt de uitverkochte zaal tot hoog in de 2 galerijen met nummers van de nieuwe plaat, oude K’s Choice hits en covers als ‘Yellow’ van Coldplay, en ‘Lonely Boy’ van de Black Keyes. De ingetogen maar sprankelende begeleiding van Reinout Swinnen op (een echte akoestische) piano en Tom Lodewyckx op “alles behalve de Didgeridoo” maken het geheel af.
Broer en zus Bettens zingen ook nummers solo. Gert begeleidt zichzelf op akoestische gitaar bij het nummer ‘Shadowman’ van het album ‘Almost Happy’ en na een ingetogen versie van ‘Not an Addict’ haalt Sarah de winnaar van de laatste aflevering van De beste Singersongwriter van Vlaanderen op het podium voor een cover van Armin van Buuren’s ‘This is what it feels like’. Ze kondigt hem af met de opmerking “Daar kunnen jullie volgend jaar ook naar komen hier in Paradiso”.
Gert komt terug, gaat weer zitten en zegt “ik durf amper terug te komen”, waarna Sarah hem een hart onder de riem steekt door hem aan te kondigen met veel applaus tot gevolg. De band klikt meteen weer terug in de betoverende sfeer van voor de korte onderbreking en houdt die vast tot aan het slot. Tijdens de korte toegift verwoordt Sarah dit zo: “Ik weet niet wat het is: deze stad, deze zaal of jullie, maar deze avond is altijd speciaal.”
