Het Zweedse Hällas, die hun muziek ‘adventure rock’ noemt, streek donderdagavond neer in de Hall Of Fame in Tilburg. Dit concert stond in het teken van het eerder dit jaar uitgebrachte ‘Panorama’, het vierde album van de band. Dit album gooide destijds hoge ogen in de pers en ook live heeft de band de afgelopen jaren flink aan de weg getimmerd en heeft een aardige cult following weten op te bouwen.
Het voorprogramma heeft een behoorlijk stukje moeten reizen, maar het Nieuw-Zeelandse Earth Tongue kwam keurig volgens de aangegeven tijd het podium op. Het duo bestaande uit Gussie Larkin en Ezra Simons is geen onbekende en stond ook al als support van Queens of the Stone Age. De psychedelische fuzz rock van de band kreeg de zaal, al leuk gevuld, redelijk gemakkelijk goed mee.
In een relatief korte ombouwpauze werd een hard gewerkt door de crew, om het drumstel van Earth Tongue en de decorstukken die Hällas meehad om te wisselen. Het zorgde dat de stemming goed bleef in de zaal. Nadat de lichten opnieuw waren gedoofd kwam daar het Zweedse vijftal in zwarte lange capes het podium op en zette de albumopener van ‘Panorama’ in. Het bijna 22 minuten durende opus ‘Above The Continuum’ zorgde direct bij de keys voor opwekking en gezonde spanning. Het geluid zat direct goed en de band had zich duidelijk warm gespeeld voor aanvang, zo makkelijk vlogen die minuten voorbij met een zaal die vanaf de eerste minuut vol mee was. Het enige wat opviel was dat met een gitaarwissel de capes niet heel praktisch waren. Een van de gitaristen moest in zijn gitaarband stappen en hem van onder om doen.
Buiten dat droop de muzikaliteit van het podium. De mannen maken zoals eerder vermeld avontuurlijke rock, die doet denken aan prog grootheden uit het verleden en de begintijden van de twin guitars. Tussen de nummers door werd amper gepraat, wat de mystiek van de show ten goede kwam. De podiumpresentatie en het imago van Hällas passen niet bij pauzes tussen de nummers. Opzwepen lukte makkelijk met hun nummers. Oorwurm ‘Face Of An Angel’ liet de hele zaal dansen, ook al werd dit nummer beduidend sneller gespeeld dan op plaat.
Eigenlijk voelde de show als een grote reis langs alle favorieten van het publiek. Er werd maar zelden stilgestaan in de Tilburgse zaal. Daarnaast kreeg vrijwel iedere start van een nummer opgewonden kreten uit het publiek. Met als hoogtepunt wellicht ‘The Astral Seer’. Hierna volgde nog twee nummers om de avond naar zijn hoogtepunt te brengen. ‘Starrider’ kon op flink veel meerstemmigheid vanuit het publiek rekenen en afsluiter ‘Hällas’ beukte er nog een laatste keer heerlijk in.
Geen toegift, geen groot dankwoord, nogmaals dat past niet bij Hällas, Wel een groot gebaar en gevoel van dankbaarheid naar het aanwezige publiek vanuit de band, ze leken zelfs wat overdonderd door het enthousiasme. De Zweedse band liet in Tilburg zien dat prog verre van dood is. Gaat dat zien, ’the mighty Hällas’.