Het is een druk jaar voor Bertolf. Begin dit jaar verscheen het duo album ‘All Good Things‘ samen met vriend Diederik Nomden, en deden ze samen een bijbehorende theatertour. Maar voor dit jaar had Bertolf nog een album klaarliggen. Namelijk een tweede deel van zijn eerdere bluegrass album ‘Bluefinger’ uit 2023. Dat album nam hij op in Nashville en werd hij bijgestaan door een grote naam als Jerry Douglas. Ook Ilse DeLange, bij wiens band hij ooit gitarist was, zong een duet mee, en er kwam ook een documentaire over bij ‘Het Uur van de Wolf’. Voor dat album herwerkte hij oude nummers van zichzelf. Maar hoewel ‘Bluefinger Vol. 2’ dan in hetzelfde genre mag zijn, nam hij dit album gewoon in eigen land op, en koos hij nu voor 14 gloednieuwe nummers om in deze stijl op te nemen.
Misschien maakt dat juist dit deel nog interessanter dan deel 1. Want hoewel bluegrass dan geen genre is dat je dagelijks op de mainstream radio voorbij hoort komen in ons land, is de thematiek van de nummers geheel van deze tijd. Zo zet Bertolf in ‘Exit Strategy’ gelijk de toon. Hij schreef het nummer na de verkiezingsoverwinning van de PVV in 2023, en het gemoed dat die uitslag met zich meebracht. Het is alvast een nummer van Radiohead in een countryjasje gegoten. Het twijfelde thema over de huidige toestand in de wereld komt ook naar voren in ‘Why Does It Feel So Strange’. Maar pessimistisch is het album allerminst. Zo blijkt bij het opgewekte ‘Love So Well’, waarin hij in bizarre tijden teruggrijpt naar waar muzikaal zijn wortels liggen. Met ‘Still Have You’ horen we weer een vertrouwde Bertolf klassieker in de dop. Ook klinkt hij reflecterend in ‘That Ain’t Me No More’ of in het aan zijn kinderen gerichte ‘Whatever You Like’. Om uiteindelijk als lichtpuntje in de duisternis van de huidige actualiteit optimistisch te eindigen met het kleine liedje ‘All The Light’.
Een slecht nummer is niet te vinden op het album. Ook de twee instrumentale nummers ‘Golden Hour (Holiday Suite)’ en het pakkende ‘Runner’s High’ sluiten perfect aan in het geheel. Het is een persoonlijk album waarin Bertolf probeert uit te zoeken waarin hij staat in de huidige wereld, maar waarbij hij het mooie niet probeert te vergeten dat er ook nog is. Zoals het vinden van troost in muziek. Iets wat hij zelf weet te bieden met ‘Bluefinger Vol. 2’. Hoe het de komende jaren dan ook met de huidige wereldpolitiek mag verlopen; wie weet kan Bertolf met een volgend ‘Bluefinger’ deel er weer een passend antwoord op vinden. (9/10) (Excelsior)